<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:geo="http://www.w3.org/2003/01/geo/wgs84_pos#" xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
	>

<channel>
	<title>Insanity Fair</title>
	<atom:link href="http://insanityfair.wordpress.com/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://insanityfair.wordpress.com</link>
	<description>welcome to madness...</description>
	<lastBuildDate>Tue, 28 Apr 2009 14:45:48 +0000</lastBuildDate>
	<language>pt-br</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.com/</generator>
<cloud domain='insanityfair.wordpress.com' port='80' path='/?rsscloud=notify' registerProcedure='' protocol='http-post' />
<image>
		<url>http://s2.wp.com/i/buttonw-com.png</url>
		<title>Insanity Fair</title>
		<link>http://insanityfair.wordpress.com</link>
	</image>
	<atom:link rel="search" type="application/opensearchdescription+xml" href="http://insanityfair.wordpress.com/osd.xml" title="Insanity Fair" />
	<atom:link rel='hub' href='http://insanityfair.wordpress.com/?pushpress=hub'/>
		<item>
		<title>YNH &#8211; Cap 06 &#8211; Black Scorpios (Part 02)</title>
		<link>http://insanityfair.wordpress.com/2009/04/28/ynh-cap-06-black-scorpios-part-02/</link>
		<comments>http://insanityfair.wordpress.com/2009/04/28/ynh-cap-06-black-scorpios-part-02/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 28 Apr 2009 14:45:48 +0000</pubDate>
		<dc:creator>liareiko</dc:creator>
				<category><![CDATA[Reiko's Insanity]]></category>
		<category><![CDATA[Youkai no Hime]]></category>
		<category><![CDATA[06]]></category>
		<category><![CDATA[black]]></category>
		<category><![CDATA[hime]]></category>
		<category><![CDATA[part 02]]></category>
		<category><![CDATA[scorpios]]></category>
		<category><![CDATA[youkai]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://insanityfair.wordpress.com/?p=184</guid>
		<description><![CDATA[O mundo é algo vasto. Vasto demais para a compreensão de todos.   Eu vou conseguir Princesa. Eu vou conseguir.   Espere por mim, só mais um pouco.               — Vocês ouviram?             — O que houve?             — A Princesa Stevani&#8230; Aprisionada novamente.             — Oh não&#8230;!             — Ah, mas ela bem [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=184&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">O mundo é algo vasto.</span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">Vasto demais para a compreensão de todos.</span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><em><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> </span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">Eu vou conseguir Princesa.</span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">Eu vou conseguir.</span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><em><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> </span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">Espere por mim, só mais um pouco.</span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Vocês ouviram?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— O que houve?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— A Princesa Stevani&#8230; Aprisionada novamente.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Oh não&#8230;!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah, mas ela bem que merecia, por não ter se casado com o Shimamura&#8230; Não acham não? Ela resolveu se casar com um&#8230; gaijin. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Um gaijin que a enche de mimos comparado com um plantador de arroz que sonha em ser samurai. É lógico que ela ia escolher o gaijin.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Nunca pensei que ela fosse tão fútil&#8230; E de pensar que ela é a herdeira do feudo de Himeji&#8230; </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Katsumi passeava por ali quando ouviu a conversa, e aproximou-se:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Com licença&#8230; Mas&#8230; Não pude deixar de ouvir a conversa das senhoras&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah, Não é nada de importante, Hime-sama. Estávamos apenas fofocando sobre a Stevani-hime.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Stevani-hime?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Sim, ela foi levada ontem da loja de flores&#8230; Parece que ela só foi porque o mordomo estava sendo ameaçado de morte! Imagine!! Agora ela está tendo um caso com o mordomo da casa!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Que ultraje&#8230; </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah&#8230; Entendo.. – Sorriso – Bom, eu preciso ir senhoras&#8230; Desculpem-me incomodar&#8230; ^^</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não foi nada Hime-sama&#8230; Por favor, cuide-se.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah, obrigada, que os Deuses lhe ouçam. ^^</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Ao se afastar, Katsumi caminha a passos rápidos para a floricultura. Souji estava varrendo a frente e distribuindo sorrisos para quem passava.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Souji-kun~~!!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah? Katsumi-san! – Sorriso de príncipe – Bom dia!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ahn&#8230; e&#8230; Bom&#8230; Bom dia&#8230;. – corando muito – Ah!! Não, eu preciso falar com o senhor!! É muito importante!!!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Hm? Do que se trata?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ano&#8230; Podemos conversar lá dentro? É sobre a Hime&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah? ah sim, claro, venha, eu tenho uns espécimes aqui dentro que podem ser o que você procura&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Souji a leva para dentro da casa, onde a Companhia Masquerade está de papo para o ar, afiando e polindo suas armas&#8230; </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah? Dae coelhinha ^^</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ahn&#8230; o&#8230; olá&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Souji, que é isso?? Já tá trazendo a moça pra dentro de casa?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah, bem&#8230; é que ela tem algo a falar sobre a Hime&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Que é que deu??</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— O Stevani tá vendendo ela??</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não!!! – Vermelha até a ponta dos dedos do pé – É que&#8230; Eu ouvi umas senhoras falando que ela foi aprisionada novamente&#8230;<span>  </span></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah sim, ela foi levada ontem&#8230; Cara, aquele mordomo é muito inútil, Jesus Cristo! Agora a gente tem que tirar o Logan da cadeia pra que ele venha e complete o plano&#8230; ¬¬0 – Diz Mila, um pouco entediada.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Nem esquenta com o maninho, Domadora. – Diz Bryan, sempre de bom humor. – Tenho certeza que o Valete não vai deixar as coisas assim. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Valete?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Sim. O Valete. Que nem aquele do baralho, sabe? XD</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah&#8230; De qualquer forma&#8230; Como vamos ajudar o Logan-sama??</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Nem é tanto por isso. A pergunta é: Por que não podemos fazer as coisas sozinhos?? Por que sempre temos que esperar por ele?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Pois é&#8230; Por quê?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Porque ele&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Mas Bryan foi interrompido por um senhor cabisbaixo que entra na loja.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— “Flores muito bonitas&#8230;”</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— “São as melhores da nossa loja.” – Responde Souji com um sorriso.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Depois que o senhor entra na casa e sobe para os quartos, todos esperam pelas instruções.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Lembrem-me de achar um disfarce melhor que este. – Tirando a maquilagem e arrumando-se. – Tenho informações. – Mostrando um pequeno pássaro de papel.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Logan!! – Mila levanta-se – Por que sempre temos que esperar por você??</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Por quê&#8230;? Na verdade&#8230; Eu nunca disse que vocês precisavam esperar por mim, não é&#8230;?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— &#8230; Então por que já não deu a ordem de ataque??</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Porque&#8230; Não haveria porque acabar com ele agora. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Maldito&#8230;!!! Agora a princesa voltou para o cárcere!!! Tudo por culpa sua!! você a entregou quando se entregou à polícia!!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Um contratempo que não podia ser contornado&#8230; Nada que não possamos resolver. Tudo poderá ser resolvido esta noite ainda. – Entrega o pequeno pássaro para Mila. – Aprontem-se e preparem um belo espetáculo. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Mila desdobra o pássaro e vê uma nota promissória de um devedor à Stevani. Não há nada de mais naquela nota, pensam todos. Mas eis que Pami, a Dançarina, nota que há algo escrito no verso da nota, e é um endereço. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Horas mais tarde, Uma seda vermelha destacava-se com dificuldade entre tanto ouro e brilho&#8230; Mais uma festa enfadonha com pessoas ignorantes e tão tediosas&#8230; Realmente, Stevani tinha a quem puxar. Reiko sentia como se todas as pessoas horríveis do mundo tivessem se concentrado em uma família, e aquela família era a Hesselhoff. Os anfitriões Nikolas e Aurora Hesselhoff Van der Kitsch mereciam um premio por sua falsidade mal velada e seu mal gosto pela decoração da festa&#8230; </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Stevani sentia-se a estrela da festa, contando aos que queriam ouvir sobre suas peripécias e aventuras (aumentadas e todas estreladas por ele, claro), enquanto Reiko passeava pela casa despreocupada, sendo o alvo de muitos e vários comentários maldosos&#8230; Ela sentia-se tão sozinha que achou que era uma ilusão quando viu uma linda gueisha a se aproximar&#8230; </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— &#8230;.Tenshi-sama&#8230;?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Os sussurros foram mais audíveis ainda, e um pigarro também. Estava na hora do recital de piano de Aurora. A moça tocava tão mal que eles acharam que quebrar o piano seria um bem à humanidade. Algumas pessoas tinham tiques nervosos ao ouvir a 9th symphony de Beethoven ser tão mal tocada&#8230; Quando a tortura acabou&#8230; Começou a valsa. Stevani tirou Reiko para dançar, e novamente, impressionou a todos com sua habilidade, mas a moça deixou a desejar. Ela não dançava bem, e com Stevani, fazia menos questão ainda de fazer melhor. Ele reclamou:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Pelo menos finja que está gostando.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Minha performance não está agradando?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Reiko, convenhamos&#8230; Eu sei que você não sabe fazer nada&#8230; Mas não me envergonhe. – Sibilou, ameaçadoramente.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Casou-se comigo porque achou que eu não sei ser uma dama?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Casei-me com você porque eu a amo.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Sabe o quanto isso é injusto?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Sei. Mas você precisa de mim Reiko. Sozinha você é um nada. Sozinha você não sabe fazer nada. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— É mentira!!!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Olhe para você Reiko&#8230; Nem dançar você sabe. Você só sabe brincar com papéis. Qualquer pessoa pode fazer isso.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Mas&#8230; O Hiro-kun me disse que&#8230; As pessoas são assim&#8230; Elas&#8230; Elas precisam ser trabalhadas&#8230; </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Se elas precisam ser trabalhadas, então você é um papel intocado não é mesmo Reiko&#8230;? Um papel tão bonito que as pessoas têm medo de dobrar e estragar. Então o deixam sem dobrar&#8230; O esquecem em cima do armário&#8230; E essa beleza é deixada para trás. Mas eu não quero deixar essa beleza para trás. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Ela soltou-o no meio da valsa e saiu correndo para o jardim. As pessoas notaram a ausência de Reiko, mas ela já havia corrido para longe. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Reiko correu para o jardim, que parecia uma densa floresta. Ela chorava, aquelas palavras doíam muito, e Stevani sabia que doíam&#8230; Por isso lhe jogava na cara&#8230; Ela sentiu um leve toque em seu ombro, e não acreditou em quem viu ao se virar&#8230; Os cabelos vermelhos que eram agraciados pelo sabor do vento&#8230; Os olhos vermelhos que lhe encaravam com certa piedade.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— O que&#8230; Você&#8230; – Balbuciou ela. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— <em>O que ele fez para você&#8230;?</em></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Eu&#8230; Eu não agüento mais&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— <em>Não sei até quando você poderá me </em></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">conceder tal graça, mas&#8230; </span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">Por favor, agüente mais um pouco.</span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span> </span>Eu virei salvar você&#8230; Eu prometo.</span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Youkai-sama&#8230;.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Nisso, ouviram-se passos. Stevani e guardas estavam à procura da Princesa. O Youkai havia desaparecido e Reiko recebeu um estralado tapa no rosto.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Nunca mais&#8230; Fuja desta maneira!!! Entendeu bem???</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— &#8230;.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não precisa gritar, senhor&#8230; – As vozes&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ela já entendeu bem o que quis dizer&#8230; – Que ela já havia ouvido&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— O que??? Quem é?? Onde estão???</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ela já entendeu o que você quis dizer&#8230; – Um rapaz vestindo um smoking e usando uma máscara vitoriana pegou Reiko pela cintura e correu com ela pela floresta.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Kyaaaaaa!!!!</span></span></p>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/insanityfair.wordpress.com/184/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/insanityfair.wordpress.com/184/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/insanityfair.wordpress.com/184/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/insanityfair.wordpress.com/184/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/insanityfair.wordpress.com/184/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/insanityfair.wordpress.com/184/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/insanityfair.wordpress.com/184/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/insanityfair.wordpress.com/184/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/insanityfair.wordpress.com/184/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/insanityfair.wordpress.com/184/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/insanityfair.wordpress.com/184/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/insanityfair.wordpress.com/184/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/insanityfair.wordpress.com/184/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/insanityfair.wordpress.com/184/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=184&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://insanityfair.wordpress.com/2009/04/28/ynh-cap-06-black-scorpios-part-02/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/fc3550cc669c8f86c3fd509cf776fb8f?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">liareiko</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>YNH &#8211; Cap 06 &#8211; Black Scorpios (Part 01)</title>
		<link>http://insanityfair.wordpress.com/2009/04/17/ynh-cap-06-black-scorpios-part-01/</link>
		<comments>http://insanityfair.wordpress.com/2009/04/17/ynh-cap-06-black-scorpios-part-01/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 17 Apr 2009 14:44:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator>liareiko</dc:creator>
				<category><![CDATA[Reiko's Insanity]]></category>
		<category><![CDATA[Youkai no Hime]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://insanityfair.wordpress.com/?p=182</guid>
		<description><![CDATA[            — Ir com você?             — Sim, Hime. Viajaremos para Hokkaido, para um lugar melhor do que aqui&#8230; Longe dessa sua realidade.             — Longe&#8230; De todos?             — Isso lhe incomoda, Hime?             — Eu não gostaria de abandonar a Masquerade&#8230;             — Faz-se necessário, Reiko. – Diz Logan. – Se continuar aqui [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=182&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">            — Ir com você?</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Sim, Hime. Viajaremos para Hokkaido, para um lugar melhor do que aqui&#8230; Longe dessa sua realidade.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Longe&#8230; De todos?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Isso lhe incomoda, Hime?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Eu não gostaria de abandonar a Masquerade&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Faz-se necessário, Reiko. – Diz Logan. – Se continuar aqui em Kyoto, Stevani irá lhe aprisionar novamente. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Está bem&#8230; Eu irei&#8230; – Olhando para o sekirei que cantava a mesma triste melodia. – E você&#8230; irá comigo, não irá&#8230;?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">O pequeno sekirei pulou do galho de árvore e pousou no indicador de Reiko. Tenshi sorriu e Logan também. O mundo na Masquerade era muito diferente de seu pequeno reino. Um mundo de sonhos e de esperanças. E na manhã que viria a seguir&#8230; Ela iria com Tenshi para Hokkaido, com seu pequeno sekirei, que ficava em seu ombro.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Oujou-sama&#8230; Não é melhor coloca-lo em uma gaiola?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não Soujirou-san&#8230; Ele escolheu estar comigo, mas eu não quero prendê-lo a mim&#8230; Ele é livre para ir e vir&#8230; Quando ele desejar, ele pode ir embora, mas enquanto não&#8230; É bom que esteja comigo&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Souji sabia o quanto ela entendia dessa liberdade. Algo que para muitos parece tão supérfluo&#8230; Quanto o direito de ir e vir&#8230; Para aquela princesa lhe era negado. Quantas outras não viviam na mesma situação&#8230;?</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Soujirou-san?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah&#8230; hai, Oujou-sama?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Parece que o sekirei gostou de você ^^</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Ao perceber, o sekirei estava no ombro de Soujirou, encarando-o. Mas tão logo pousou no ombro do rapaz, saiu e voltou para o ombro de Reiko. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Oujou-sama, fique aqui dentro. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— &#8230;? Por que?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ele&#8230; Descobriu. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Stevani estava à frente da loja de flores, observando. Souji deixou a caixa de lado e assumiu pose de batalha. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Vai proteger a princesa proibida com seus dentes, cachorrinho?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ela me disse&#8230; O quanto você é insuportável. Deve ser mesmo. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>  </span><span>          </span>— Então ela resolveu chorar as pitangas para você&#8230;? Que gesto fútil. Reiko, eu sou seu único porto seguro. Ou você acha mesmo que eles estão protegendo você? Todos eles só querem o mesmo que eu&#8230; O seu amor. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não é verdade!!!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Oujou-sama!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Condessa!!! – Kobayashi a chama. Estava rendido pela polícia e várias armas apontadas para ele. – Está bem?? Não está ferida??</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Hiro-kun!!! Solte o Hiro-kun, maldito!!!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ele está assim porque não obedeceu à minha ordem de cuidar de você. Ele permitiu que você fugisse e ele não foi atrás de você. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— &#8230;. Quando este deveria ser o seu papel, Stevani. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Logan-sama&#8230;!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Assuma seu posto. Uma vez que ele descobriu que sua princesa está conosco, não podemos fazer muito. Reiko&#8230; Agüente mais um pouco. Eu sempre estarei com você.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">“As mesmas palavras&#8230; As mesmas palavras dele&#8230;”.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— E então Reiko&#8230;? Vamos? – Oferecendo-lhe a mão.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Stevani&#8230; Solte o Hiro-kun&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Então se importa mesmo com o proletário? Ótimo, eu o soltarei, mas em troca&#8230; Você tem que me prometer que não vai mais fugir&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Dou-lhe minha palavra. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— É tudo o que eu queria ouvir. – Sorriso triunfante. – Soltem no. Agora já sabem quem é o verdadeiro culpado. Prendam esse desgraçado do Stephens!!!!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Condessa&#8230; Está mesmo bem&#8230;?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Sim Hiro-kun&#8230; Estou bem&#8230; Obrigada por se preocupar&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Os policiais agem rápido e algemam Logan, que não reage. Ao passar perto de Kobayashi, murmura:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— “Agiu bem, valete. Estarei esperando para ver seu próximo ato.”.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span> </span><span>           </span>— “Eu sinto muito&#8230; Mas não sei do que está falando.”. – Diz, cabisbaixo.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Os policiais levam Logan para a charrete, e Soujirou somente assiste a tudo, atônito. Alguém havia vazado a informação para Stevani. Mas quem poderia ser? Tão logo Reiko é levada para seu reino; a rua volta ao seu movimento normal. E, aparentemente, o ambiente da Masquerade também volta ao normal, exceto por Souji:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— E o que fazemos parados aqui ainda??? Temos que ajudar o Logan-sama!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ele já é grandinho, piá, nem esquenta. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span> </span><span>           </span>— Mas&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— O Logan não é o líder dessa organização à toa, ok Souji? – Diz Bryan, num tom muito mais sério que o normal. – Agora sossega o facho aí.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Ao chegarem em casa, Stevani nota o pequeno pássaro no ombro de Reiko. Ele o espanta e diz:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não traga essas coisas sujas para dentro de casa. Não se sabe o que esses bichos aí podem ter comido, ou por onde eles podem ter passado&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Sekirei&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não importa o nome desse bicho. Fique aí e pense muito bem no que fez. – Joga-a dentro do quarto e a tranca lá. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Reiko ouve Stevani praguejar algo, e logo o pequeno sekirei está de volta à sua janela. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Oi amiguinho&#8230; – Sorriso. – Cante algo, por favor&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Enquanto esperavam o jantar ser servido, Reiko brincava com um pedaço de papel, fazendo um pássaro. Stevani lia o jornal, e achou uma graça a esposa dobrando o pedaço de papel&#8230; Se aquele não fosse uma nota promissória&#8230;</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— O QUE PENSA QUE ESTÁ FAZENDO??? – Tirando o papel da mão dela.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Origami&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— ISSO É UMA NOTA PROMISSÓRIA! SEM ISSO EU NÃO POSSO COBRAR DINHEIRO DAQUELES QUE ME DEVEM! </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Culpa sua que deixou isso aí jogado por aí&#8230; Se fosse um pouco mais organizado eu não teria dobrado&#8230; </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Toma! – Dando-lhe um pedaço de rascunho – Brinca com isso. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Agora não quero mais.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Nisso, Kobayashi entrou na sala e anunciou o jantar. Stevani jogou o origami no lixo, afinal aquela nota não valia mais, não naquele estado. Ainda bem que havia cópias. Ela levou o papel rascunho para a mesa, e o deixou embaixo do prato. Enquanto Stevani se vangloriava de sua mais nova aquisição, Reiko brincava de distraidamente dobrar o pedaço de rascunho. Ao terminar o jantar, Reiko subiu para o quarto dela, e logicamente que Stevani não gostava disso, e todas as noites tentava dissuadi-la a vir para o quarto que ele havia preparado para o casal. No momento, ele a encurralava na porta:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah&#8230; Deixe-me em paz, Stevani&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não até você vir comigo.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Eu não quero você.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Quer quem então?? Prefere o proletário ao invés de mim?? Como você é ingênua Reiko&#8230; Prefere a aquele pé-rapado a ficar comigo&#8230; Eu posso realizar seus sonhos. Eu posso lhe dar tudo o que quiser. Eu posso lhe dar uma vida estável.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Saia daqui Stevani. – Falou a menina em tom baixo – Eu não vou repetir.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Sabe&#8230; Talvez meus parentes tenham razão. – Abrindo a porta. – Talvez eu não tenha feito a melhor escolha me casando com uma pessoa inútil que finge saber de tudo&#8230; Mas no fim não sabe de nada.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">Essas palavras feriram-na de forma pior do que um tapa no rosto ou um chute. Assim que ele saiu, Reiko trancou a porta, e sentou-se na cadeira com o rosto entre os joelhos.<span>     </span></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Nisso, Kobayashi arrumava a mesa lá embaixo e encontrou um lírio de papel ao lado do prato de Reiko. Tão delicado&#8230; Ele o guardou dentro do bolso, e deixou os pratos na cozinha. Disse:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— As senhoras podem tratar disso daqui em diante?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Sim, Kobayashi-sama.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Bom, então eu vou levar o chá para a Condessa. Após terminarem de limpar a cozinha, estão dispensadas por hoje. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— <span style="color:black;">Oyasuminasai, Kobayashi-sama.</span><span style="color:black;font-family:Arial;"></span></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Oyasuminasai.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Kobayashi leva a bandeja com o chá de flores e frutas silvestres que a mestra tanto gostava, talvez em mais uma tentativa de fazê-la feliz&#8230; Bateu à porta e Reiko o recepcionou de kimono. Pediu para ele deixar a bandeja na mesinha q ela tomaria depois. Ele viu um vaso vazio ao lado à cama, era o mesmo vaso que ela havia colocado as rosas champagne que havia ganhado da família Hesselhoff na noite anterior. As rosas murcharam na tarde seguinte.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— O que foi Hiro-kun&#8230;?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— As rosas que a senhora ganhou&#8230; Murcharam esta tarde.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não tem problema&#8230; Se o presente é dado sem a intenção de fazer a pessoa feliz, então ele padecerá mais cedo que as demais.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Mas a senhora gosta de rosas.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— É verdade&#8230; Mas já era de se esperar que eles não gostassem de mim Hiro-kun&#8230; Eu acredito que se eu tivesse mandado a Amélie no meu lugar, eles teriam adorado-a. Ela é uma linda bonequinha não é&#8230;?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Condessa&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Por mais que eu não goste deles&#8230; Fico triste em saber que eu não os agradei. Será que é a minha aparência&#8230;? Ou será que foi por que sou muito mirrada&#8230;? Talvez seja porque sou estabanada&#8230; Eu não sei fazer nada&#8230; Hiro-kun&#8230; Eu me sinto um nada&#8230; </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não se pode agradar a gregos e troianos, minha senhora. – Retirando o lírio do bolso – Mas saiba que&#8230; Assim como há aqueles que não a admiram&#8230; Há também aqueles que a admiram e muito&#8230; E lhe querem bem.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Kobayashi mostrou-lhe a pequena flor de papel. Ela pegou a peça delicada das mãos dele e disse:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Achei que&#8230; Você iria jogar fora&#8230; É só um pedaço de papel&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Somos todos assim no princípio. Meros pedaços de papel. Mas, a partir que somos envolvidos e tratados por mãos habilidosas, devagar vamos tomando forma. Pacientemente e passo a passo&#8230; Para no fim nos tornarmos essas lindas peças, assim como esta que você construiu.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Reiko estava com os olhos marejados, e olhava para aquele pequeno lírio sem conseguir manter as lágrimas. Kobayashi percebeu que ela chorava então lhe disse:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Nunca diga que é “um nada”&#8230; Se o fosse&#8230; Eu não estaria aqui&#8230; Aquelas crianças não haviam lhe seguido até aqui&#8230; Nem mesmo essa linda flor estaria aqui&#8230; </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Hiro-kun&#8230; Você gosta de lírios&#8230;?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Eu adoro lírios&#8230; Principalmente lírios brancos.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Reiko sorriu para o mordomo, que lhe serviu uma xícara de chá e a fez dormir. Ele lhe acariciava os cabelos enquanto ela adormecia, e lhe sussurrou:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— O castitatis lilium&#8230; (O lírio de castidade&#8230;)</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">Lírios brancos.</span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">Virgindade e pureza.</span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">Morte. </span></span></em></p>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/insanityfair.wordpress.com/182/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/insanityfair.wordpress.com/182/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/insanityfair.wordpress.com/182/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/insanityfair.wordpress.com/182/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/insanityfair.wordpress.com/182/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/insanityfair.wordpress.com/182/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/insanityfair.wordpress.com/182/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/insanityfair.wordpress.com/182/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/insanityfair.wordpress.com/182/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/insanityfair.wordpress.com/182/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/insanityfair.wordpress.com/182/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/insanityfair.wordpress.com/182/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/insanityfair.wordpress.com/182/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/insanityfair.wordpress.com/182/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=182&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://insanityfair.wordpress.com/2009/04/17/ynh-cap-06-black-scorpios-part-01/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/fc3550cc669c8f86c3fd509cf776fb8f?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">liareiko</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>YNH &#8211; Cap 05 &#8211; Delightful Carnival (part 03)</title>
		<link>http://insanityfair.wordpress.com/2009/02/17/ynh-cap-05-delightful-carnival-part-03/</link>
		<comments>http://insanityfair.wordpress.com/2009/02/17/ynh-cap-05-delightful-carnival-part-03/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 17 Feb 2009 14:03:01 +0000</pubDate>
		<dc:creator>liareiko</dc:creator>
				<category><![CDATA[Reiko's Insanity]]></category>
		<category><![CDATA[Youkai no Hime]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://insanityfair.wordpress.com/?p=180</guid>
		<description><![CDATA[Mais um show perfeito, performance perfeita da Companhia Masquerade. Enquanto os trapezistas terminavam seu espetáculo, “Last Hallucination”, o Mestre de Cerimônias pedia aplausos enquanto os outros membros da equipe pediam doações aos presentes. — Senhorita, poderia doar uma pequena quantia a esses artistas? — Ah, mas é claro&#8230; – Tenshi abre sua pequena bolsa e [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=180&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Mais um show perfeito, performance perfeita da Companhia Masquerade. Enquanto os trapezistas terminavam seu espetáculo, “Last Hallucination”, o Mestre de Cerimônias pedia aplausos enquanto os outros membros da equipe pediam doações aos presentes.</p>
<p>— Senhorita, poderia doar uma pequena quantia a esses artistas?</p>
<p>— Ah, mas é claro&#8230; – Tenshi abre sua pequena bolsa e coloca algumas moedas no chapéu do Violinista. – Foi um belo show.</p>
<p>— Obrigado senhorita. Por favor, “volte outra vez”.</p>
<p>— “Eu com certeza retornarei. E trarei meus amigos comigo.” – Disse a moça com um sorriso encantador.</p>
<p>— “Todos ficam muito agradecidos.”. – Responde ele com um sorriso enquanto torna a caminhar entre os pagantes.</p>
<p>Já era madrugada quando a loja de flores ainda estava acesa. Os que lá dentro estavam, jantavam alegres e riam a toa. Reiko não estava entre eles, já havia se recolhido para a viagem que viria a seguir.</p>
<p>— Senhores e senhoritas&#8230; – Começa Logan, após terminar o vinho de sua taça – Um ótimo show, como sempre.</p>
<p>— Logan&#8230; sabe muito bem que não fazemos isso só porque gostamos.</p>
<p>— Vocês irão receber o justo pelos seus serviços, minha cara Madam Ice.</p>
<p>— Logan-sama&#8230; Por que aquela menina?</p>
<p>— Você ainda não havia entrado na Masquerade, Souji. Mas creio que você saiba quem ela é.</p>
<p> — Não senhor, não é a Sra. Stevani, esposa do Count of Rubis?</p>
<p>— Não só, meu caro. Antes de ela se tornar Sra. Stevani, ela era Reiko Yokoyama, filha de Yokoyama Etsuo, daimyou do feudo de Himeji. Uma vez que a família que governava foi assassinada, o feudo ficou sem quem os governasse. Parentes próximos da família Yokoyama assumiram o governo, mas o povo clama pela volta da princesa. Pois acreditam que ela fará um governo tão justo quanto o de seu pai.</p>
<p>— Ta, e qual é exatamente o seu interesse nisso?</p>
<p>— Bem colocado, meu caro irmão, bem colocado. É fato que o feudo de Himeji é muito bem quisto por causa de seus grandes lucros na produção de grãos e nas recentes descobertas de pequenas minas de diamantes. Além disso, o feudo de Himeji é um local bastante tranqüilo para começar&#8230;</p>
<p>— Começar o que?</p>
<p>— A dominação do Japão, é claro. Todos silenciaram antes de explodirem em risadas. Logan não estava rindo, ao que parecia ele falava sério.</p>
<p>— Logan, fala sério!!</p>
<p>— Por que eu estaria brincando?</p>
<p>— Como assim?</p>
<p>— Quero as riquezas deste país para mim. Este é um país muito rico e muito próspero, e se governado com as mãos certas, será com certeza uma grande potência no futuro.</p>
<p>— Ta esperto, e depois?</p>
<p>— Como assim, e depois?</p>
<p>— Ora&#8230; Ce acha que um país se torna uma grande potência com tão pouco tempo?</p>
<p> — Eu sei que não. Mas com a influência dos Black Scorpios, poderíamos acelerar o processo.</p>
<p>— Com licença senhores&#8230; Vou vigiar a princesa.</p>
<p>— Não precisa Souji senta aí e relaxa! Ela não vai fugir!</p>
<p>— Até eu iria querer ficar aqui se vivesse com o pau de vira-tripa do Stevani&#8230;</p>
<p>— Mas&#8230;</p>
<p>— Deixa pra espiar ela quando ela estiver no banho meu!</p>
<p>— BRYAN-SAN!!!! – Explode de vergonha.</p>
<p>— Ah é, esqueci que o Wanko é virgem&#8230; u.u</p>
<p>— WANKO JA NAI!!!! OMAE WA URUSAI DA YO! (NÃO SOU CACHORRINHO!!! VOCÊ É IRRITANTE!!)</p>
<p>— Urusakunai yo! XD Ore wa totemo tanoshii da yo! (Nem sou irritante! XD Eu sou é muito divertido!)</p>
<p>— Hmpf! Mattaku&#8230; ¬¬ &#8211; E sai da sala. (Hmpf! “Não creio”&#8230; ¬¬) Porém, nesta hora, a campainha anuncia que havia visitantes. Souji foi atender e deparou-se com um anjo.</p>
<p>— Tenshi-sama&#8230; – Chega a ruborizar um pouco.</p>
<p>— Okamura-san, será que eu posso falar com Stephens-sama?</p>
<p>— Ah, por favor, entre Tenshi-sama&#8230; Eu&#8230; irei anunciar sua chegada.</p>
<p>— Obrigada pela gentileza, Okamura-san. Tsubasa, por favor, meu casaco.. — Por favor! – Diz o garoto, pegando-o e colocando-o no cabide. – Queira acompanhar-me, Tenshi-sama.</p>
<p>Souji abriu as portas do salão e ainda estava havendo uma festa. Tenshi entra e sorri para Logan, que levanta sua taça de vinho.</p>
<p>— Seja bem vinda&#8230; Srta. Tenshi.</p>
<p>— Rogo-lhe que me perdoe pelo atraso&#8230; Mr. Gladstone gosta muito de conversar&#8230;</p>
<p>— Não precisa se preocupar quanto a horários, meu caríssimo anjo. Por favor, uma cadeira para o anjo. – Estrala os dedos e logo uma maid trás uma cadeira para o anjo. Tenshi começa a falar:</p>
<p>— Stephens-sama, eu trago boas novas.</p>
<p>— O que se passou após o desaparecimento da princesa?</p>
<p>— A Nobreza está em polvorosa. O Conde principalmente. Mandou toda a polícia trás da Princesinha.</p>
<p>— Ah&#8230; e&#8230; alguma pista que ligue o sumiço a nós?</p>
<p>— Não Stephens-sama&#8230; O segredo está muito bem guardado, e graças à ela própria. Ao que parece, a princesa fugiu naquela mesma noite da apresentação, e nem precisamos seqüestrá-la.</p>
<p> — Melhor do que a encomenda! – Diz Bryan, com certo ar de satisfação.</p>
<p>— Mas ainda é bom que tomemos certas providências para que não haja problemas para nós. Amanhã, ela vai viajar com você, Tenshi, para as terras do Norte, onde você se apresentará. Lá, haverá agentes da BS para cuidar dela até que a segunda parte do plano esteja completa.</p>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/insanityfair.wordpress.com/180/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/insanityfair.wordpress.com/180/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/insanityfair.wordpress.com/180/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/insanityfair.wordpress.com/180/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/insanityfair.wordpress.com/180/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/insanityfair.wordpress.com/180/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/insanityfair.wordpress.com/180/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/insanityfair.wordpress.com/180/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/insanityfair.wordpress.com/180/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/insanityfair.wordpress.com/180/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/insanityfair.wordpress.com/180/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/insanityfair.wordpress.com/180/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/insanityfair.wordpress.com/180/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/insanityfair.wordpress.com/180/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=180&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://insanityfair.wordpress.com/2009/02/17/ynh-cap-05-delightful-carnival-part-03/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/fc3550cc669c8f86c3fd509cf776fb8f?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">liareiko</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Nishi no Tenshi &#8211; 2º Ato &#8211; Battle Flower (Parte 05)</title>
		<link>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/23/nishi-no-tenshi-2%c2%ba-ato-battle-flower-parte-05/</link>
		<comments>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/23/nishi-no-tenshi-2%c2%ba-ato-battle-flower-parte-05/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 23 Jan 2009 07:02:05 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nicholle</dc:creator>
				<category><![CDATA[Nick's Insanity]]></category>
		<category><![CDATA[Nishi-no-Tenshi]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://insanityfair.wordpress.com/?p=172</guid>
		<description><![CDATA[Adendo para Merchan Barato: Oi, amiguinhos! Antes de mais nada, quero faazer uma propagandinha báscia aqui. Acho que todo mundo já deve saber dos nossos planos insanos de, quem sabe um dia, transformar esses textos aqui em quadrinhos de verdade. Então, eu quero mostrar os primeiros passos que a nossa querida Camila deu rumo à criação [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=172&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><em><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong>Adendo para Merchan Barato:</strong></span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><em></em></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><em><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Oi, amiguinhos! </span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Antes de mais nada, quero faazer uma propagandinha báscia aqui. </span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"><em></em></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"><em>Acho que todo mundo já deve saber dos nossos planos insanos de, quem sabe um dia, transformar esses textos aqui em quadrinhos de verdade. Então, eu quero mostrar os primeiros passos que a nossa querida Camila deu rumo à criação de coneúdo visual para as nossas histórias. Aqui está&#8230;</em></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"><em></em></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"><em><a title="Nishi no Tenshi Series Image Gallery!" href="http://nishinotenshi.wordpress.com/nishi-no-tenshi-series-image-gallery/" target="_blank">A Galeria de Imagens das Nishi no tenshi Series!</a></em></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"><em></em></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"><em>São poucas imagens ainda e estão em uma página dentro do <a title="Breaking Through Enemy Lines" href="http://nishinotenshi.wordpress.com/" target="_blank">meu blog</a>. Mas se a Mila permitir, eu faço a galeria aqui na IF também, e vou atualizando assim que novas imagens forem aparecendo!</em></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"><em></em></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"><em>Obrigada, Mila-chan! Continue assim!!</em></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"><em></em></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"><em>E agora, fiquem com mais um capítulo de Nishi no Tenshi!</em></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"> </p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">****************************************</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong></strong></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong>2° Ato - Battle Flower (Parte 05)</strong></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"> </p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Horas depois de deixarem Gunkyo, lá estava o esquadrão dos ninjas Hua Long em tocaia na estrada que levava até Hakone, e por onde o bandido Igarashi e seu bando haveriam de passar em questão de pouco tempo&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Os homens do posto avançado avisaram que o alvo está se aproximando rápido. Os arqueiros nas árvores vão tentar eliminar o maior número possível e fazê-los se dispersarem; nós em terra vamos emboscá-los nos dois lados da estrada e perseguir os que fugirem. – Explicou Gaku-san para Isamu</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Perfeito, Gaku-dono, como sempre. – Respondeu o mestre satisfeito</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-family:Times New Roman;"><em><span style="font-size:11pt;">Como alguém que estava tão bêbado consegue traçar um plano desses?? Será que sake ajuda mesmo a pensar??</span></em><span style="font-size:11pt;color:fuchsia;"> </span><span style="font-size:11pt;">– Pensou Nick incrédula lembrando-se do estado de bebedeira em que Gaku-san se encontrava horas atrás</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">De repente, ouvem-se ao longe sons de galope e carroças, e os arqueiros confirmaram que era Igarashi e trataram de avisar os ninjas em terra.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Está na hora. Nós dois vamos atacar juntos e, não importa o que aconteça, fique do meu lado sempre, entendeu?? – Recomendou Sakurai-sensei para Nick</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Hai. – Respondeu ela sentindo o coração bater descompassado</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Takuma, que estava liderando os arqueiros, deu o sinal e eles choveram flechas sobre a caravana lá embaixo. Só nessa manobra muitos do bando já haviam sido eliminados; no entanto, os remanescentes trataram de se preparar para a batalha. De dentro da floresta, saíram os ninjas cercando a tropa pelos dois lados da estrada; os arqueiros também desceram das árvores de modo que, em questão de segundos, estava armado um verdadeiro inferno.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Da sua parte, Nick demonstrou ter aprendido perfeitamente o que lhe fora ensinado: conseguiu manter-se calma e mostrou-se extremamente hábil na hora de lutar. Não matou nenhum adversário, mas soube feri-los de modo a deixá-los fora de ação e, como Isamu havia mandado, não saiu de perto dele em momento algum. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Seguiram-se longos instantes de carnificina. O <span> </span>bando inimigo estava em menor número, mas a força do líder e a habilidade dos guerreiros vitimaram alguns ninjas naquela noite. Quanto à tropa inimiga; depois de uma honorável resistência, os que não haviam fugido após a emboscada e sobreviveram à chuva de flechas haviam sido dizimados pelos ninjas. No entanto, o grupo de Yuan teve uma péssima surpresa: nenhum dos homens conseguiu matar Igarashi que, como cartada final, pegou Nick como refém.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Idiotas&#8230; Pensaram que eu não saberia que haveria uma menina, neta daquele maldito Yuan, entre vocês?? – Zombou estrangulando a garota com um braço e apontando a espada para o rosto dela</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Você já foi derrotado! Os que restaram da sua corja fugiram! Entregue a garota e podemos negociar uma punição honrosa! – Argumentou Gaku-san</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Um animal como esse não merece misericórdia nenhuma!!! Solte Nick-sama e eu garanto que o mato num só golpe!!! – Ameaçou Iasmu furioso</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Não leve isso para o lado pessoal, Isamu&#8230; – Sussurrou Gaku ao ver o quanto o amigo estava perturbado</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Já me basta ter perdido Ryouji&#8230; Não vou arriscar perdê-la também&#8230; – Respondeu o mestre</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Hum&#8230; Então seu nome é Nick&#8230; Eu me chamo Toshi Igarashi&#8230; – Apresentou-se o homem, na verdade um rapaz de vinte e tantos anos – E sabe o que eu farei se os seus amigos continuarem a testar minha paciência?? Vou abrir você da garganta ao umbigo e arrancar o que tiver dentro&#8230;! – Ameaçou baixinho no ouvido da garota apavorada enquanto roçava de leve a espada na bochecha dela – Espere&#8230; Deixe-me vê-la de perto&#8230; – Disse virando-a de frente e mantendo-a imóvel – Mas olhe só que coisinha mais graciosa você é! Ainda não passa de uma pirralha, mas não deixa de ser interessante&#8230; – Comentou malicioso cheirando o pescoço de Nick</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">NÃO SE ATREVA, IGARASHI!!!! – Ameaçou Gaku perdendo a paciência</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Não está em condição de me ameaçar, velho! Vocês escolhem: ou ela morre, ou nós dois vamos embora, o que acham?? – Sugeriu Toshi achando graça</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">FAÇA ALGUMA COISA, NICK-SAMA!! – Mandou Sakurai-sensei desesperado</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Nick estava apavorada. Por mais que tivesse treinado até a exaustão, aquela situação bizarra não podia ser prevista em nenhum treinamento. Lógico que ela estava furiosa pelos companheiros mortos, por Igarashi não ter morrido e agora estar grudado em seu pescoço, mas temia que alguma reação sua pusesse em risco a vida de seu mestre e dos demais ninjas que assistiam ao show de horror sem poder fazer nada. Entretanto, ao ouvir passos vindos da floresta e ver vultos que pareciam ser os comparsas do inimigo, os quais haviam fugido, mas agora estavam voltando e pretendiam atacar seus amigos pelas costas, a garota lembrou-se da conversa que tivera com Isamu antes da festa, na qual prometeu que não hesitaria se tivesse que tomar uma atitude extrema. Agora, parecia ser esse o caso. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">O olhar de desespero de Sakurai-sensei, implorando para que ela reagisse, eliminou qualquer dúvida. A garota acertou uma joelhada no estômago de Igarashi, em seguida, desembainhou suas espadas e, por fim, cravou-lhe uma delas no peito e com a outra lhe abriu a garganta.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Tudo aconteceu tão rápido que a menina só realmente se deu conta do que havia feito quando o sangue do homem esguichou em cheio no seu rosto; na mesma hora, ela arrancou a espada do corpo do oponente, que agonizou longos instantes até morrer afogado em uma lameira do próprio sangue.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Aquele líquido vermelho e pegajoso escorrendo pelo rosto da garota exalava um cheiro que a deixou atordoada. Agora era um fato: Nick havia matado um outro ser humano; alguém que, bem ou mal, estava disposto a deixá-la viver, mas ela não tivera piedade. Começou a tremer enquanto seus olhos vertiam lágrimas e ela deixou as armas caírem ao chão. O cheiro do sangue subitamente deixou a menina nauseada, e ela correu para detrás de uma árvore, onde colocou para fora o sake e o pouco que conseguira comer naquela noite&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Nick-sama, se acalme, está tudo bem agora. – Consolou Sakurai-sensei indo acudir a aprendiz</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Não, não está!! Eu o matei!!!! – Chorou ela limpando a boca</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Você fez o que deveria fazer. Não há por que se culpar. – Explicou Gaku-san preocupado com o estado dela</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Senhorita, nós recapturamos os fugitivos, o que faremos com eles?? – Perguntou Hiroshi que acabara de chegar</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Eu não sei. Decidam vocês, para mim pouco importa&#8230; – Respondeu a garota escorando-se na árvore</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Não, Nick-sama. A senhorita tem poder de decisão dado diretamente por Yuan-sama; somente a senhorita pode decidir o que fazer com os prisioneiros. – Explicou Isamu</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Por favor, Sensei&#8230; Eu não agüento mais&#8230; – Negou ela chorosa</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">É a sua obrigação. – Insistiu o mestre</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">&#8230;&#8230;. Coloque os infelizes em fila na estrada. – Mandou ela para Hiroshi</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Ela então se recompõe um pouco e vai até os prisioneiros, pega do chão a espada de Toshi e, enquanto a exibe, lhes diz friamente:</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Aqui está a arma do seu mestre. Eu o matei e portanto, vocês, lacaios dele, me pertencem. Não tenho interesse algum em mantê-los vivos e também me importa se morrerem. Sendo assim, lhes dou a opção de viverem e tornarem-se nossos servos jurando-me lealdade, ou tirarem a própria vida com o pouco de honra que lhes resta. A decisão cabe a vocês.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">A resposta foi óbvia, nenhum guerreiro jamais se sujeitaria a virar um reles servo do inimigo, ainda mais sob comando de uma garota. Todos sem exceção sacaram suas espadas e se suicidaram diante dos olhos de seus adversários vitoriosos.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Sua atitude foi muito digna, Nick-sama. – Elogiou o mestre</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Podemos ir para casa agora?? Esse cheiro de sangue está me fazendo mal. – Queixou-se Nick mal conseguindo falar</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Sim, vamos para casa. – Concordou Gaku-san mortificado por causa dela</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">O retorno foi bastante triste, apesar das poucas baixas e da vitória do esquadrão. Sakurai-sensei em especial estava ao mesmo tempo aliviado por sua aprendiz ter sobrevivido e também muito preocupado com a repercussão que o primeiro assassinato teria em uma menina tão jovem. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Chegaram a Gunkyo ao nascer do sol e sem fazer alarde. Foram direto reportar o resultado da missão a Yuan. Nick, que carregava a espada de Igarashi como ícone da batalha vencida, pediu para se ausentar da audiência com o avô, pois se sentia mal&#8230; Os demais ninjas estavam preocupados com a profunda apatia que tomara conta da menina. Ela nem esperou a permissão de Isamu, apenas deu as costas e foi embora; não escutou o mestre chamar, estava mergulhada no silêncio doentio de sua mente perturbada.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">(&#8230;)</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">É realmente lamentável que as circunstâncias tenham levado o objetivo principal a ser executado por uma criança&#8230; – Lamentou Yuan após ouvir o relatório dos ninjas – E, ainda assim, ela deixou que os prisioneiros decidissem o que fazer?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Isso mesmo. Assim que chegamos, eu entreguei Nick-sama a Airi-dono; ela deve estar descansando agora, por isso não a trouxe. Creio que não seria bom para ela. – Explicou o mestre</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Eu imagino o quanto minha neta deve estar perturbada&#8230; Tirar a vida de alguém vai contra qualquer ensinamento&#8230; Mas, ainda assim, pelo que você me contou, Isamu, ela me pareceu muito mais preparada do que o irmão, Tatsu, quando o mesmo aconteceu com ele. – Comentou Yuan pensativo</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Eu me lembro&#8230; Ele teve um rompante, massacrou os inimigos sobreviventes e demorou meses até que ele conseguisse empunhar uma espada outra vez&#8230; – Lembrou o Sensei – Mas e quanto a ela?? Tatsu-sama explodiu sua dor; ele sofreu, mas tornou-se invencível. Nick-sama está guardando tudo dentro de si e isso me preocupa.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Nick só é frágil por fora. Acredite, em menos tempo do que esperamos, ela vai superar isso e tornar-se muito mais forte do que eu e você podemos imaginar. – Disse o avô otimista</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Eu espero que esteja certo, Yuan-sama do fundo do meu coração, eu espero. – Concordou o mestre</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> </span></p>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/insanityfair.wordpress.com/172/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/insanityfair.wordpress.com/172/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/insanityfair.wordpress.com/172/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/insanityfair.wordpress.com/172/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/insanityfair.wordpress.com/172/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/insanityfair.wordpress.com/172/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/insanityfair.wordpress.com/172/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/insanityfair.wordpress.com/172/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/insanityfair.wordpress.com/172/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/insanityfair.wordpress.com/172/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/insanityfair.wordpress.com/172/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/insanityfair.wordpress.com/172/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/insanityfair.wordpress.com/172/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/insanityfair.wordpress.com/172/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=172&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/23/nishi-no-tenshi-2%c2%ba-ato-battle-flower-parte-05/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/98ae49e6115d1c03c9257fcf1051af6f?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">Nicholle</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Youkai no Hime &#8211; Cap 05 &#8211; Delightful Carnival (part 02)</title>
		<link>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/22/youkai-no-hime-cap-05-delightful-carnival-part-02/</link>
		<comments>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/22/youkai-no-hime-cap-05-delightful-carnival-part-02/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 22 Jan 2009 13:38:19 +0000</pubDate>
		<dc:creator>liareiko</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>
		<category><![CDATA[5]]></category>
		<category><![CDATA[carnival]]></category>
		<category><![CDATA[delightful]]></category>
		<category><![CDATA[hime]]></category>
		<category><![CDATA[youkai]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://insanityfair.wordpress.com/?p=162</guid>
		<description><![CDATA[Despiu o seu casaco e a cobriu. Ao ouvir passos, tornou-se um pássaro e fugiu para a copa das árvores.               — Tem certeza de que ela veio para cá?             — Absoluta. Souji, continue procurando.             — Sim senhor&#8230; Logo, Souji a encontrou, estava deitada numa clareira, parecia muito cansada e dormia como se [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=162&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">Despiu o seu casaco e a cobriu. Ao ouvir passos, tornou-se um pássaro e fugiu para a copa das árvores.<span>   </span></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Tem certeza de que ela veio para cá?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Absoluta. Souji, continue procurando.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Sim senhor&#8230; </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Logo, Souji a encontrou, estava deitada numa clareira, parecia muito cansada e dormia como se estivesse em sua cama, naquele mundo de mimos e brilhos&#8230; Aquele casaco, porém&#8230; Não parecia ser de uma princesa, ainda mais com todas aquelas correntes e detalhes em metal&#8230; Fora o cheiro de sangue que ele exalava. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— É ela?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Sim senhor.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Está viva?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Sim senhor. Ela só está dormindo.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ótimo. Traga-a. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Senhor&#8230; Este casaco&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Traga-o junto. Alguém a encontrou antes de nós. Mas agora, precisamos levá-la para um lugar seguro. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Souji assentiu com a cabeça, e a pegou nos braços. Eles a levaram para a floricultura, onde Reiko ficou deitada numa cama e Logan pediu:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Por favor, cuide dela.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Eu sei cuidar de uma mocinha, Logan. – Respondeu uma mulher de cabelos cacheados acobreados.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Eu sei que você sabe&#8230; Lovely Dancer.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não precisa me chamar pelo codinome enquanto estamos seguros em nossa fortaleza.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— As flores&#8230; São um bom artifício para desviar a atenção. Ainda bem que temos esta loja de flores à nosso favor&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Souji, por favor, traga água quente e panos limpos.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Sim senhora.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Algumas horas depois, o sol já despontava e Reiko acordou. Ela notou que estava em uma casa, e que alguém havia trocado suas roupas. Ela ouve batidas na porta.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Pode entrar&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah! – Souji entra no quarto – Que bom que acordou, Princesa. Estávamos ficando preocupados. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— &#8230;Okamura-san&#8230;?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Por favor, pode me chamar de Soujirou. – Sorriso – Ah, sim, eu e Logan-sama estávamos procurando algumas espécies diferentes na floresta quando a encontramos desmaiada, Princesa. – Deixando uma refeição na mesinha – Por favor, coma um pouco e descanse&#8230; É cedo ainda.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ano&#8230; Soujirou-san&#8230; </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Hm?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Eu&#8230; estava sozinha?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 53pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span><span style="font-size:small;">—</span><span style="font:7pt &quot;">    </span></span><span style="font-size:small;">Sim, estava&#8230; Bom&#8230; </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Hum?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Na verdade, Princesa&#8230; Havia isto com você.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Soujirou mostra um casaco, que ainda estava manchado de sangue, apesar de estar molhado, o que indicava que havia sido lavado.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Apesar de lavado&#8230; ele ainda mantém as manchas de sangue. Princesa, por acaso sabe a quem isto pertence?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Mas&#8230; Ele parecia mais um lince&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Perdoe-me?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não&#8230; Nada&#8230; ^^ Acho que estou divagando novamente&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Por favor, alimente-se. Logo, Logan-sama deverá estar de volta. Eu preciso voltar para a loja&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Soujirou-san&#8230; Por favor&#8230; Fique&#8230; </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— &#8230;.? – Sorriso – Está bem. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Soujirou sentou-se ao lado de Reiko, e a acalmou um pouco. Ela lhe pediu o casaco do Youkai, mas Soujirou rebateu, delicadamente:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Perdoe-me, Princesa&#8230; Mas aquele casaco ainda está molhado, então é melhor esperar que ele seque&#8230; E então poderemos devolver ao respectivo dono&#8230; – Olha pela janela – Olhe&#8230; Um sekirei. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Um sekirei&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Mas aquele pequeno pássaro não era comum. Ele não cantava, como os outros sekireis que estavam ao redor. Aquele pássaro somente observava&#8230; Com cuidado. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— O que foi amiguinho? – Pergunta Soujirou, com um sorriso – Não quer cantar para a Princesa?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Como se entendesse o que Soujirou quis dizer, o pequeno sekirei pôs-se a cantar. Uma melodia tão triste&#8230; Que chegava a cortar o coração. Sua música fora interrompida pelo baque da porta se abrindo violentamente e uma moça de fartos cachos negros presos em um rabo baixo e jogados ao ombro aparecendo na porta:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Dae, a princesa acordou?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah, Srta. Domadora. – Sorriso – Seja bem vinda.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Domadora&#8230;?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Devia me agradecer pelo Zheng ter salvado você pirralhinha.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah&#8230; Muito obrigada então! ^^ Sou muito grata pelo seu tigre ter salvo minha vida! ^^ Ele é lindo!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Tsc&#8230; Princesa, cê é muito esquisita&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Desculpe-me&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:35.4pt;margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">— Ela é bizarra, já curti! – Entra um rapaz loiro no quarto.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span><span lang="ES-TRAD">— Lo&#8230; Logan-san?</span></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span lang="ES-TRAD"><span>            </span>— Logan? Nada!!! </span>Meu nome é Bryan, milady! ^^ Sou o irmão bonito!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Você??? Bonito??? Pffff!!!! – Ri a Domadora.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ora Mila, eu sei que você só tem olhos para o Engolidor de fogo&#8230; Mas po, eu sou de tirar casquinha né?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ô! Tanto que tá solteiro e ninguém quer pegar! auahuauahauauhuahuha!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Poxa, também não zoa o barraco, vai?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">A discussão amigável rendeu boas risadas, e logo o violinista juntou-se aos outros integrantes:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Bom dia Princesa.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— &#8230; Dr. Senar?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Descobriu-me em meu hobby, que lástima&#8230; Espero que isso permaneça um segredo entre nós, ok? </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah&#8230; Claro!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— He he! Já está cantando a menina com a sua vida secreta é?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ora essa&#8230; Vendo uma moça tão bela eu não vejo por que não, uma vez que a Domadora de Feras já está incendiada pelas chamas do Engolidor de fogo&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Parem com isso!!! – Deixando a moça sem jeito</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— É&#8230; fala aí Domadora&#8230; o fogo dele arde mesmo??</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Seus porcos!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Auhauauuauhauahuuauahuauhuahuauahua!!! – Riem os dois amigos.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Aquele ambiente era tão parecido&#8230; Mas aquelas eram lembranças que não iriam mais voltar&#8230; E isso ela já havia aceitado. Logo, os integrantes da Masquerade deixaram a princesa descansar, e deixaram Soujirou cuidando da princesa.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— O rapaz acabou de entrar na Companhia e já aprendeu as técnicas?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Mas é bóvio! – Responde Mila – Ainda mais quando se segue as ordens do Logan&#8230; Esse cara só pode ser cego, pra seguir o seu irmão, Bry&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Vixi nossa, mas nem fale!! E ultimamente o Logan anda meio&#8230; Cês sabem.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Mas falando sério agora&#8230; O que vocês acham que vai acontecer?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não sei&#8230; Mas se meu irmão está tramando algo, podem crer, boa coisa não vai ser, e pior: vai pegar pro nosso lado. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Por que é que ele nunca pega no pesado hein??</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Porque toda a virilidade veio pra mim, ué!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Ryan e Mila se entreolharam e explodiram em risadas. Foram caminhando pelo casarão entre risos e comentários. No quarto, no entanto, Soujirou mostrava a cidade para Reiko:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ali, é o gyunabe-ya. Servem um cozido muito bom ali, é da Sayuri-san. Mais para lá, é o Dojo do Sensei Yuan, de vez em quando eu vou lá treinar um pouco. Umas quadras ali atrás, é o Mercado Municipal. Tem de tudo lá, e é bem divertido também, poderíamos passear lá quando você se sentir melhor, Ohime-sama.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah, não sou Hime&#8230; Por favor, não precisa me chamar assim&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Hum, nesse caso&#8230; A senhorita é a Oujou-sama, está bem assim? – Sorriso</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah&#8230; tá bom.. Soujirou-san. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ano&#8230; Oujou-sama&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Hm?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Desculpe, mas&#8230; Poderia me dizer um pouco sobre você?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Sobre&#8230; mim?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— É&#8230; Sobre você. O que gosta de fazer?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Ela baixou o olhar, e Soujirou achou que perguntou o que não devia. Mas logo, ela levantou a cabeça e olhou para a janela:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Gosto de&#8230; ver as pétalas caindo com o vento&#8230; E gosto de&#8230; Rosas vermelhas&#8230; </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Soo ka? – Sorriso – Eu também&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não achou&#8230; que é inútil&#8230;?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— De maneira alguma. Admirar a natureza em sua plenitude não é nem de longe algo inútil. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— &#8230; Ele sempre disse que&#8230; é inútil..</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Quem?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Stevani&#8230; </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah&#8230; Seu marido?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Infelizmente&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Oujou-sama&#8230; Se é tão sofrido viver ao lado dele&#8230; Por que permanece nessa situação?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Eu&#8230; – Hesita – Mesmo que eu quisesse fugir&#8230; para onde eu iria, Soujirou-san? Não havia para onde ir&#8230; </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não havia, Oujou-sama. Agora há. Você sempre poderá voltar para cá. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— &#8230;. Obrigada Soujirou-san&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Logan ouvia do lado de fora. Tudo era uma questão de tempo, bastava ter um pouco de paciência&#8230;</span></p>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/insanityfair.wordpress.com/162/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/insanityfair.wordpress.com/162/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/insanityfair.wordpress.com/162/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/insanityfair.wordpress.com/162/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/insanityfair.wordpress.com/162/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/insanityfair.wordpress.com/162/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/insanityfair.wordpress.com/162/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/insanityfair.wordpress.com/162/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/insanityfair.wordpress.com/162/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/insanityfair.wordpress.com/162/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/insanityfair.wordpress.com/162/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/insanityfair.wordpress.com/162/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/insanityfair.wordpress.com/162/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/insanityfair.wordpress.com/162/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=162&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/22/youkai-no-hime-cap-05-delightful-carnival-part-02/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/fc3550cc669c8f86c3fd509cf776fb8f?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">liareiko</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Raposa Mafiosa &#8211; Cap.05 Brothers and Sisters (parte 01)</title>
		<link>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/16/rmcap05part01/</link>
		<comments>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/16/rmcap05part01/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 16 Jan 2009 14:03:32 +0000</pubDate>
		<dc:creator>milamargarina</dc:creator>
				<category><![CDATA[Mila insanity]]></category>
		<category><![CDATA[Raposa Mafiosa]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://insanityfair.wordpress.com/?p=146</guid>
		<description><![CDATA[Parte 01 do capopítulo 05 de RM<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=146&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p class="western" style="text-indent:1.25cm;" align="justify">
<p class="western" style="text-indent:1.25cm;" align="justify">
<p class="western" style="text-indent:1.25cm;" align="justify">“<span style="font-size:small;"><span style="font-size:x-small;">A Terra. Caos.”</span></span></p>
<p class="western" style="text-indent:1.25cm;" align="justify">“<span style="font-size:x-small;">Na superfície escória hipócrita.”</span></p>
<p style="text-indent:1.25cm;" align="justify">“Algo de dimensões inimagináveis está acontecendo lá fora. Não me importa. Eu não tenho responsabilidades, o meu único e exclusivo interesse é na família.”</p>
<p style="text-indent:1.25cm;" align="justify">
<p lang="en-US" align="justify"><strong>Capítulo V – Brothers and Sisters</strong></p>
<p lang="en-US" align="justify">
<p align="justify"><span lang="en-US"> </span>BAM BAM BAM!</p>
<p align="justify">
<p align="justify">Teresa pára assustada. Tinha acabado de pegar o nano computador que furtara, mas o põe de volta no bolso da saia<br />
surrada. Quem seria aquela hora? Esperou.</p>
<p align="justify">
<p align="justify">BAM BAM BAM!</p>
<p align="justify">
<p align="justify">Estava tudo escuro lá fora. As luzes da cidade subterrânea já tinham sido apagadas. Já estava na hora de recolher? Mas a mama – Dona Maria Teresa – ainda nem tinha chegado! O que estava acontecendo?</p>
<p align="justify">
<p align="justify">BAM BAM BAM!</p>
<p align="justify">- &lt;Parece que não tem ninguém!&gt;</p>
<p align="justify">- &lt;Então vamos invadir!&gt;</p>
<ul></ul>
<p style="margin-left:.42cm;text-indent:.64cm;" align="justify">A garota ouve duas pessoas conversando em japonês e como já é gato escaldado, segue sorrateiramente para o quarto tentar sair pela janela. Contudo não consegue. Acaba se escondendo no quarto que pertencia a Marcello, pois dois orientais armados adentram a sala. O quarto não possuía janela o jeito era esperar a oportunidade certa.</p>
<p style="margin-left:.42cm;text-indent:.64cm;" align="justify">O quarto dela era o último, antes o dividia com a irmã, o dos pais eram o quarto do meio e o de Cello era o primeiro do corredor. Seria uma difícil missão chegar até o único quarto com janelas da casa. Procurou a saída de ar do quarto do irmão que se encontrava o chão. Talvez fosse mais difícil de ser pega por ali&#8230;</p>
<p style="margin-left:.42cm;text-indent:.64cm;" align="justify">Na sala os dois japoneses conversavam em sua própria língua e davam ares de agressividade.</p>
<p style="margin-left:.42cm;text-indent:.64cm;" align="justify">CRASH!</p>
<p style="margin-left:.42cm;text-indent:.64cm;" align="justify">Teresa ouve o que parece ser a sua ex-futura-janta se espatifar contra a parede e mais gritos. Era hora de decidir o que fazer.</p>
<p style="margin-left:.42cm;text-indent:.64cm;" align="center">***</p>
<p align="justify">- Capitão Klinsmann, chegou a autorização para a entrada em Loba. Mas o alto escalão só autorizou um grupo de no<br />
máximo cinco pessoas além do senhor.</p>
<p align="justify">- CINCO? – Michael berrou – Eles tão achando que eu vou pro Vaticano fazer milagre?</p>
<p align="justify">- É só o que pôde ser negociado com as autoridades legais&#8230;</p>
<p align="justify">- Que com certeza devem ser da Família! Mas deixe estar vamos com nossos melhores homens&#8230; Pelos menos aqueles<br />
que estão em condições. Vou mandar minha assistente cuidar do caso do soldado Layer. – E desligou o telefone.</p>
<p align="justify">- Como é que é? – pergunta Katarina boquiaberta – Eu vou me encarregar do Layer???</p>
<ul>
<li></li>
<li>
<p align="justify">Isso que você ouviu novata. Mas antes você<br />
vai organizar para mim uma lista com os melhores cadetes<br />
disponíveis. Preciso de 4 homens peritos em investigação,<br />
disfarce e infiltração. Mande que façam a Simulação de nível 5<br />
da sala de treinamento. Quem fizer um mísero barulho naquela sala<br />
fica de fora da equipe.</li>
<li>
<p align="justify">Sim, senhor. – Ela sai e se dirige a própria<br />
mesa da qual pega vários formulários das gavetas e uma lista de<br />
espera da última missão com os quem saíram sem nenhum arranhão.</li>
</ul>
<p align="justify">
<p style="text-indent:.95cm;" align="justify">Katarina vai até a sala<br />
do café e coloca um aviso sobre as vagas, também adentra o<br />
escritório geral onde dá o recado, bem como na academia e nos<br />
espaços de treinamento. Muitos se entusiasmaram com a chance que<br />
parecia de ouro, vários pediram o formulário de inscrição quase<br />
que imediatamente. E outros também o fizeram, mas para tentar passar<br />
uma cantada da provável Capitã-assistente. Os testes seriam<br />
realizados naquela noite mesmo dia. Segundo o Capitão, o tempo era<br />
curto e ele não tinha tempo para os azarados nem para os que<br />
duvidam.</p>
<p style="text-indent:.95cm;" align="justify">
<p style="text-indent:.95cm;" align="center">***</p>
<p style="text-indent:.95cm;" align="justify">
<p style="text-indent:.95cm;" align="justify"><em>Home</em> – a nave<br />
dos integrantes da Família – adentrou fundo a terra e finalmente<br />
chegava às proximidades de Loba. A cidade secreta tinha sido fundada<br />
pelos avós de Antonieta na época da Quarta Guerra. O fizeram junto<br />
com muitos humanos refugiados que aproveitavam os subterrâneos<br />
desativados, como muitos outros pelo mundo. Hoje em dia essas cidades<br />
estavam sendo registradas pelo atual governo mundial, por motivos de<br />
segurança e higiene – segundo os mesmo – além do projeto de<br />
reintegração social entre Humanos e Genomianos. Tal projeto<br />
obviamente nunca saíra do papel.</p>
<p style="text-indent:.95cm;" align="justify">Param à pouca distância<br />
da escola que Teresa estudava e Antonieta notou que as luzes das ruas<br />
tinham se apagado. Verificou o relógio e percebeu que não estava na<br />
hora do toque de recolher. Ao olhar para a direção da Igreja onde<br />
sua mãe ultimamente ficava até tarde, viu que apenas o bruxulear<br />
das velas no altar. Uma enorme massa negra de pessoas começou a sair<br />
do pequeno e simples templo no escuro aos burburinhos. Isso era mal.<br />
Alguém desativou a fonte de energia central da cidade. Seria a WP<br />
que identificou o paradeiro do último computador? Não tinha tempo<br />
para pensar na causa e sim no problema.</p>
<p style="text-indent:.95cm;" align="justify">
<ul>
<li>
<p align="justify">Gabrielle – chamou a Raposa em tom de ordem<br />
muito enérgica – preciso que você fique aqui com o Alan  e<br />
espere por contato meu ou avise caso você veja qualquer coisa<br />
suspeita. Seja a WP ou o que lhe parecer ruim. A cidade não parece<br />
estar tranqüila.</li>
<li>
<p align="justify">Pode deixar aguardarei instruções, Raposa.</p>
</li>
<li>
<p align="justify">E se possível peça para que Charles e Edwin<br />
sigam para cá o mais rápido possível acho que precisarei dele. –<br />
e a pilota faz um aceno leve e determinado com a cabeça. –<br />
Elleanor, preciso que você vá atrás da minha mãe o mais rápido<br />
possível. O provável é que ela esteja naquela capela ali e que<br />
seja a última a sair. Quando a encontrar traga-a o mais rápido<br />
possível para a nave e depois vá até minha casa, talvez eu<br />
precise de reforço.</li>
<li>
<p align="justify">Certo, sua mãe se importa de vir de moto?</p>
</li>
<li>
<p align="justify">Sim, mas diga que eu te mandei e depois eu<br />
explico.</li>
</ul>
<p align="justify">
<p style="text-indent:.95cm;" align="justify">Elle fez um gesto entre<br />
encolher os ombros e balançar a cabeça afirmativamente e depois<br />
rumou para a garagem, da qual em pouco tempo saiu de moto com um<br />
capacete sobressalente nas mãos.</p>
<p style="text-indent:.95cm;" align="justify">
<ul>
<li>
<p align="justify">Chiyeko, você e Luís virão comigo.  Vou<br />
dizer o que faremos aqui na nave, pois é óbvio que não poderemos<br />
nos comunicar em voz alta. Vamos até a minha  casa. Nos<br />
aproximaremos sorrateiramente para descobrir quem&#8230;</li>
</ul>
<p align="justify">
<p style="text-indent:.95cm;" align="justify">Antonieta deu instruções<br />
a todos e se preparou para a infiltração na sua própria casa. A<br />
mesma que visitava cada vez mais raramente desde que assumiu o posto<br />
do pai.</p>
<p style="text-indent:.95cm;" align="justify">
<p style="text-indent:.95cm;" align="center">***</p>
<p style="text-indent:.95cm;" align="justify">
<p style="text-indent:.95cm;" align="justify">Passara o resto do dia<br />
no hospital descobrindo com Marcello o que tinha em comum e o que ele<br />
sabia sobre ela. Parecia quase irreal que ele lembrasse de muita<br />
coisa que nem ela mesma recordava que tinha dito. Após muitas<br />
risadas e algumas fotos (que ele insistiu tirar) com uma pessoa que<br />
parecia que se conheciam desde sempre, a repórter foi expulsa por um<br />
enfermeira estabanada porém confortante. Ela lhe garantiu que<br />
poderia vir quando quisesse e que o hospital estava aguardando a<br />
resposta que um Médico Neurologista famoso para cuidar do caso de<br />
Marcello. Dominique ficara apreensiva de que seu atual melhor amigo<br />
pudesse virar objeto de pesquisa, apesar de saber que o caso nunca<br />
fora registrado antes e se fosse para estudá-lo preferia que ao<br />
menos fosse ela</p>
<p style="text-indent:.95cm;" align="justify">Além disso, “ele tem<br />
uma família…” pensava Dominique largada na poltrona de casa.<br />
Depois da grande surpresa de Marcello ter finalmente acordado,<br />
Dominique não pensava em outra coisa senão o que fazer agora que<br />
ele acordou. E apesar do laptop em cima da mesinha a encarar<br />
furiosamente dizendo “Você tem um porrada de trabalhos para<br />
entregar!!!!”, ela o ignorava conscientemente.</p>
<p class="western" style="margin-bottom:.5cm;">Seu dilema agora era<br />
o que fazer com um paciente acordado… Ainda mais um que ela<br />
adoraria estudar o caso enquanto estudante de medicina. Mas como uma<br />
jornalista investigativa com consciência social ela pretendia<br />
localizar a família dele e deixar aos cuidados da mesma.</p>
<ul>
<li>
<ul>
<li>
<p class="western" style="margin-bottom:.5cm;">Hunf… eu<br />
localizo a família dos outros, mas a minha tenta me matar¬¬” -<br />
pensou alto.</li>
</ul>
</li>
</ul>
<p class="western" style="margin-bottom:.5cm;">Como se tivesse<br />
ouvido a reclamação da dona o computador que linha desligado a tela<br />
, liga de novo e mostra justamente a imagem congelada de Eleanor na<br />
moto. Os cabelos longos e ruivos tingidos chicoteando o ar. sob o<br />
capacete, Dominique podia imaginar o sorriso sádico da irmã que<br />
tanto adorava, e agora não podiam nem conviver.</p>
<p class="western" style="margin-bottom:.5cm;">Depois de algum<br />
tempo pensativa Dominique resolveu ao menos ler aos e-mails do<br />
Editor-chefe. E para sua surpresa havia um trabalho realmente<br />
interessante. A possível cidade subterrânea controlada pela<br />
Família&#8230;</p>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/insanityfair.wordpress.com/146/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/insanityfair.wordpress.com/146/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/insanityfair.wordpress.com/146/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/insanityfair.wordpress.com/146/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/insanityfair.wordpress.com/146/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/insanityfair.wordpress.com/146/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/insanityfair.wordpress.com/146/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/insanityfair.wordpress.com/146/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/insanityfair.wordpress.com/146/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/insanityfair.wordpress.com/146/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/insanityfair.wordpress.com/146/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/insanityfair.wordpress.com/146/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/insanityfair.wordpress.com/146/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/insanityfair.wordpress.com/146/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=146&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/16/rmcap05part01/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>4</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/735b64813ea3f9630b57ee1a6cee3171?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">milamargarina</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Youkai no Hime &#8211; Cap 05 &#8211; Delightful Carnival</title>
		<link>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/15/youkai-no-hime-cap-05-delightful-carnival/</link>
		<comments>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/15/youkai-no-hime-cap-05-delightful-carnival/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 15 Jan 2009 18:23:02 +0000</pubDate>
		<dc:creator>liareiko</dc:creator>
				<category><![CDATA[Reiko's Insanity]]></category>
		<category><![CDATA[Youkai no Hime]]></category>
		<category><![CDATA[5]]></category>
		<category><![CDATA[carnival]]></category>
		<category><![CDATA[hime]]></category>
		<category><![CDATA[youkai]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://insanityfair.wordpress.com/?p=143</guid>
		<description><![CDATA[As ruas estavam barulhentas naquele dia. Reiko estava tentando desenhar quando ouviu os sinos e os risos. Largou seus pincéis e seus lápis e correu para frente da casa.             — Hime!! – Disse Kobayashi, preocupado. – Não fuja assim!             — Hiro-kun, é um circo!!             — Circo? A princesa estava certa, era um [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=143&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">As ruas estavam barulhentas naquele dia. Reiko estava tentando desenhar quando ouviu os sinos e os risos. Largou seus pincéis e seus lápis e correu para frente da casa.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Hime!! – Disse Kobayashi, preocupado. – Não fuja assim!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Hiro-kun, é um circo!!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Circo?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">A princesa estava certa, era um circo. Com todas as suas cores, palhaços faziam crianças rirem, os acrobatas impressionavam com seus movimentos e ainda havia outras bizarrices, como a mulher barbada (sua barba era maior do que a de qualquer homem!) ou o homem-elástico (até onde será que ele estica?). Entre esses artistas, havia um violinista. Ele usava uma máscara, e tinha longos cabelos vermelhos. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— &#8230; Será???</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">O violinista viu a pequena princesa e aproximou-se do portão da casa. Ao ver que o valete a protegia, simplesmente sorriu e reverenciou a princesa, fazendo aparecer do lado de sua orelha um botão de rosa. Reiko sorriu e o aplaudiu; então ele era o mágico. Kobayashi no entanto não gostou anda da mágica. O violinista voltou para o público com uma pirueta, e jogou a rosa para Reiko, que a pegou e sorriu. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Um circo?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Hai, Stevani-san! Um circo!! – Muito empolgada – Havia malabaristas, equilibristas, leões e até mesmo um mágico!! ^^ </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— E&#8230; você quer ver o espetáculo, não é?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Eu quero!!! Vamos, por favor!! ^^ É um espetáculo fechado para pessoas da corte esta noite&#8230; – carinha de raposa abandonada – Seria uma pena se você perdesse a oportunidade de fazer novos contatos&#8230; </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Tem razão minha amada esposa! Eu vou!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Eu também quero ir&#8230; ó.ò</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Desde que não saia do meu lado.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— &#8230; Está bem. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Naquela noite, toda a elite de Kyoto estava lá para prestigiar o espetáculo. Reiko estava ansiosa como uma criança, e nem ouviu os comentários maldosos nas mesas ao redor. Algumas outras pessoas também estavam lá, como o Major Winters e a oiran Tenshi. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">As luzes se apagam.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Apenas uma fraca luz ao fundo está acesa.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Sombras se movem.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Os cabelos vermelhos se aproximam dela.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Segreda-lhe algo no ouvido. <em>“you’re not alone”</em>.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">E o espetáculo começa.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Numa imensidão de cores e formas, A Companhia Itinerante Masquerade começa seu espetáculo. As malabaristas demonstram habilidade com os acessórios de palco, jogando-os para cima e pegando-os. O Ilusionista que faz uma bola de cristal flutuar em suas mãos. A Dançarina que a todos encanta. As ginastas, com seus movimentos e piruetas. O Pierrot e o Arlequin, além do Violinista, com sua música&#8230;. Havia o Mestre de Cerimônias.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Boa noite!!! Sejam todos muito bem vindos ao nosso espetáculo!!! Fiquem à vontade e aproveitem nossa arte!! – Disse ele com entusiasmo. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Durante o espetáculo, as mais variadas habilidades fantásticas. Eles impressionavam o público com seus estranhos fascínios, e recebia aplausos e algumas moedas como agradecimento. Reiko sempre fez sua doação quando o Pierrot passou por ela, e ele era estranhamente muito parecido&#8230;</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Para o meu próximo número&#8230; – Disse O Ilusionista – Eu vou precisar de uma voluntária! Quem se arriscaria??? Seria a senhora? Ou talvez, une belle mademoiselle&#8230;? </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Reiko levantou a mão, e Stevani tornou a baixá-la. Porém, O Ilusionista já havia visto-a:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— A senhora!!! Por favor, aproxime-se!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Reiko levantou-se e foi até o Ilusionista, cujos traços aparentavam que ele era francês. Os olhos dele não lhe eram estranhos&#8230; O público silenciou ao vê-la entrar na caixa, e o Ilusionista a fechou. Com um estralar de dedos, apareceu uma espada em sua mão. Algumas pessoas se espantaram, acharam que era bruxaria, magia negra. E então, o Ilusionista fez seu truque: trespassou a caixa, e ouviu-se um grito. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— REIKO!!!!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Mas quando a caixa se abriu&#8230; Não havia nada lá. Não havia ninguém, a caixa estava vazia!! As pessoas aplaudiram, impressionadas com o truque.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Devolva minha esposa seu&#8230; Seu&#8230; Seu charlatão!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Como ousa desafiar meus poderes, seu grande incrédulo??</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Se quer mesmo provar seus poderes&#8230; Traga-a de volta!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não preciso.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Como assim, não precisa??</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ora, não é a sua esposa, ali no trapézio?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Todos olham para cima, e lá está Reiko, sendo jogada de um lado para o outro, segura nas mãos dos trapezistas. Os olhos daquelas pessoas não lhe eram estranhos&#8230; De maneira alguma, eram estranhos&#8230; Mas&#8230; Onde? </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— &#8230; Você é&#8230;?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">O trapezista apenas sorriu, e soltou a princesa em queda livre. Enquanto caía, ouvia os gritos das pessoas ao redor, algumas riam, outras ficaram apavoradas, havia ainda aqueles que até aplaudiam, achando que tudo não se passava de parte do espetáculo. Eis que, antes de cair no chão, um grande tigre albino salva a princesinha.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Muito bem!!! – Aplaude o Mestre de Cerimônias – Todos aplaudam a grande Domadora de Feras e seu fiel escudeiro, o Tigre Zheng!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Grandes aplausos foram ouvidos, e Reiko pode até mesmo acarinhar o grande felino, que parecia estar gostando da moça. A Domadora então chamou o tigre de volta, e Reiko pôs de pé novamente. Despediu-se do animal e então sorriu e agradeceu a todos, que a aplaudiam pela exímia coragem e determinação.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Stevani, que estava emburrado em seu canto, somente aplaudiu por respeito à apresentação, que apesar de tudo, ele precisava admitir que fora perfeita. Agora&#8230; Como foi que Reiko foi parar lá em cima?</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Como foi que ela foi parar lá em cima?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Um Ilusionista jamais revela seus truques, meu caro Conde.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Como sabe que sou um conde?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Eu não seria um integrante da Masquerade se não soubesse quem são nossos melhores contribuintes, meu bom e nobre Conde. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Com uma exagerada reverência, e com a ajuda dos Pierrot e Arlequin, Stevani foi levado ao seu lugar novamente, enquanto sua esposa continuava no palco, e agora dançava com a Dançarina, que brincava de enfeitiçar com suas sedas e brilhos. Reiko foi envolvida em uma dessas sedas, e com a ajuda do Ilusionista, logo seus trajes pesados foram transformados em um belo traje de dança do ventre, com véus quase transparentes, e lantejoulas vermelhas contrastando com o alaranjado do traje. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Mas ela não está linda assim?? Muito melhor do que com aquele vestido pesado! Palmas para a nossa Dançarina Oriental! </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Muitas palmas foram ouvidas por causa do novo truque do Ilusionista. A Dançarina também sorria, e logo que a música recomeçou, dançava com Reiko e seus cachos acobreados reluziam refletidos nos cristais. Até mesmo a princesinha se sentiu atraída por aqueles cachos&#8230; Tudo naquele universo era tão lindo e tão mágico&#8230; Que Reiko desejou perder-se nele para sempre&#8230;</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Mas assim como tudo tem um início,</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Tudo tem um final.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Ela acordou e estava em seus trajes antigos, e a Companhia Masquerade já se despedia.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Na volta para casa, Reiko exibia um largo sorriso que imediatamente se apagou no momento que pisou em casa. Stevani virou a mão em seu rosto:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Como você se atreveu a se exibir daquela maneira?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Eu quis me apresentar! Eu me senti livre, Stevani&#8230; Eu senti como se pudesse fazer qualquer coisa! Eu quero me sentir assim outra vez!!! Solte-me dessa gaiola dourada!!!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Nunca senti tamanha desonra. – Fingiu não ouvir. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Você nunca vai entender como eu me sinto aqui dentro!!!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Eu só queria proteger você minha boneca de porcelana. Jamais quis que seus belos dotes fossem desejados por outros além de mim. Você me pertence Reiko. Jamais se esqueça disso.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Eu não pertenço a você!!!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— E para onde você pretende ir então? A porta está aberta. Vai fugir de mim novamente? Já esqueceu o que aconteceu da última vez que você fugiu?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Pare!!! </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não se esqueça que o fogo acaba com tudo&#8230; Você vai continuar fugindo de mim? Então eu vou continuar queimando todas as suas memórias, meu amor&#8230; Até que a única que reste seja eu. Somente eu estarei em suas memórias. Eu!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Nunca!!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Reiko sai correndo para lugar nenhum, nem mesmo ela sabe para onde. Correu por muito tempo, até sentir que seus pés não agüentavam mais. Então olhou ao seu redor, e notou que estava em uma floresta.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Eu&#8230; eu me lembro daqui&#8230; </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">Um arrepio percorreu sua espinha, mas ela avançou. Aquela era a Floresta que os aldeões diziam estar infestada de demônios, e que humano algum seria aceito naqueles limites. Porém, para a princesinha, qualquer lugar era melhor do que aquele lugar&#8230; Enquanto caminhava pelo árduo caminho, ela rasgou seu vestido, e notou então que estava descalça. Caminhou por muito tempo, e a floresta se tornava cada vez mais densa e perigosa. <em></em></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">— Olhe irmão.</span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">— Uma princesa.</span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">— Que belo quitute.</span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Vamos nos fartar.</span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Reiko parou embaixo de uma árvore para descansar um pouco. A realidade então começou a fazer sentido. Ela estava sozinha, sem dinheiro e sem ninguém. O que ela iria fazer? Ela se assustou com os barulhos que vinham das moitas, e levantou-se em seguida. Poderiam ser bandidos&#8230;!</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Quem está aí???</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Não teve tempo de responder.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Foi atacada e sentia o bafo quente em seu rosto.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Iria morrer?</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Outro ataque. O demônio lhe soltou. A princesa correu e se escondeu.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Um gato? Não, é maior que um gato. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Duas caudas&#8230; é bonito&#8230;</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Até parece um lince&#8230;</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Será que é você&#8230;? Youkai&#8230;</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">— Tsc&#8230; O que é você?</span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">— Vão embora e deixem-na. É minha presa.</span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">— Chegamos primeiro youkai. </span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">— Venham então. Eu não vou soltar.</span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Uma batalha difícil. Não pode ficar parada.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Ele vai morrer se não o ajudar.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Faça alguma coisa!</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Faça alguma coisa!</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Faça alguma coisa!</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Faça alguma coisa!</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Faça alguma coisa!</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Faça alguma coisa!</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Faça alguma coisa!</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;" align="right"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">FAÇA ALGUMA COISA!!!</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Reiko pegou um galho resistente e atacou um demônio. A criatura, que ficou atordoada, deu chance para o youkai atacá-la e acabar com ela. Os olhos do estranho animal apreciam cegos, e ele aproximou-se de Reiko. Ela imediatamente largou o galho e foi ao encontro do youkai. A voz dele ecoava em sua cabeça&#8230; Exatamente como das outras vezes&#8230;</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:35.4pt;text-align:right;margin:0;" align="right"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">— Princesa&#8230;</span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:35.4pt;margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">— Está ferido&#8230;! Como eu&#8230; posso lhe agradecer&#8230;?</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:35.4pt;text-align:right;margin:0;" align="right"><em><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">— Não precisa&#8230; Eu vou&#8230; ficar bem&#8230; </span></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:35.4pt;margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">— Não!!! Deve haver algo que eu&#8230; possa fazer&#8230;!!!</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">O animal pareceu esboçar um sorriso. Deitou a cabeça no colo de Reiko e ali permaneceu. Reiko o abraçou e murmurou:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Obrigada&#8230; youkai&#8230; Mais uma vez você me salvou&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">O animal não respondeu, somente continuou adormecido e Reiko a lhe acarinhar. Ela fechou os olhos e acabou adormecida também. Logo, o Youkai acordou, e sacudiu-se como um cachorro espantando a água depois da chuva. Olhou para a princesa, estava tão serena dormindo&#8230; Parecia exausta. O youkai mudou de forma, deixou um leve beijo nos lábios de sua amada princesa e sussurrou:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:right;margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">       <em>— Agora&#8230; estamos ligados&#8230; ore no hime.  </em>    </span></p>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/insanityfair.wordpress.com/143/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/insanityfair.wordpress.com/143/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/insanityfair.wordpress.com/143/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/insanityfair.wordpress.com/143/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/insanityfair.wordpress.com/143/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/insanityfair.wordpress.com/143/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/insanityfair.wordpress.com/143/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/insanityfair.wordpress.com/143/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/insanityfair.wordpress.com/143/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/insanityfair.wordpress.com/143/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/insanityfair.wordpress.com/143/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/insanityfair.wordpress.com/143/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/insanityfair.wordpress.com/143/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/insanityfair.wordpress.com/143/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=143&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/15/youkai-no-hime-cap-05-delightful-carnival/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/fc3550cc669c8f86c3fd509cf776fb8f?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">liareiko</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Nishi-no-Tenshi &#8211; 2° Ato &#8211; Battle Flower (Parte 04)</title>
		<link>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/10/nishi-no-tenshi-2%c2%b0-ato-battle-flower-parte-04/</link>
		<comments>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/10/nishi-no-tenshi-2%c2%b0-ato-battle-flower-parte-04/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 10 Jan 2009 08:03:10 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nicholle</dc:creator>
				<category><![CDATA[Nick's Insanity]]></category>
		<category><![CDATA[Nishi-no-Tenshi]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://insanityfair.wordpress.com/?p=140</guid>
		<description><![CDATA[Dois meses depois&#8230;   Era o fim de mais um dia de treinamento e Sakurai-sensei resolvera levar Nick para conhecer sua casa. Desde a morte desastrosa de Ryouji, ambos andavam mais tristes, calados, mas ainda assim, muito mais unidos.   -        Misato! Temos visita! – Avisou Isamu entrando na casa -        Mas olhe que bela [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=140&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><strong><em><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Dois meses depois&#8230;</span></span></em></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Era o fim de mais um dia de treinamento e Sakurai-sensei resolvera levar Nick para conhecer sua casa. Desde a morte desastrosa de Ryouji, ambos andavam mais tristes, calados, mas ainda assim, muito mais unidos.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Misato! Temos visita! – Avisou Isamu entrando na casa</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Mas olhe que bela mocinha! – Elogiou uma senhora muito amável vindo receber Isamu e a menina – É esta a netinha de Yuan-sama que você está treinando?? – Perguntou</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Sim. Essa é Nick-sama, deve se lembrar do irmão dela, “Tatsu”&#8230; – Respondeu o homem</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Ah, sim! Ele, Ryouji e Kai eram tão amigos! – Concordou a mulher – Ah, seja bem vinda, Nick-sama, eu sou Misato Sakurai! – Apresentou-se</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">É um prazer conhecê-la! E por favor, me chame apenas de Nick, sim?? – Pediu a garota sorrindo</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Onde está Kai?? – Perguntou o mestre para e esposa</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Foi para Edo novamente. Ele foi promovido a Capitão, lembra-se?? – Respondeu ela</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Capitão?? – Quis saber Nick</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Sim. Lembra-se de que eu lhe disse que samurais têm outras profissões: médicos, engenheiros, etc? – Explicou o sensei – Ryouji e Kai, assim como eu, servem ao Exército; eu sou general reformado, Ryouji era major, e agora meu filho mais jovem, Kai, foi promovido a Capitão. – Concluiu orgulhoso</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Isso é lindo! – Disse Nick admirada</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">A garota então reparou que Misato olhava fixamente para ela, como se a estudasse minuciosamente&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Há algo errado comigo, Misato-sama?? – Perguntou tímida</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Oh, não! Só estava reparando na sua aparência, com todo o respeito. A senhorita tem olhos grandes e mais claros, também é mais alta do que as outras meninas e até que os meninos, por que será?? – Questionou curiosa – E me lembrei do seu irmão: um rapagão de olhos azuis!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Misato! – Chamou o mestre em tom de repreensão – Desculpe a indiscrição dela, Nick-sama&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Mas não há problema, a senhora tem razão. É que minha mãe, filha do Ojii-ue, casou-se com meu pai, que era estrangeiro. – Explicou a menina – Por isso eu nasci assim.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Uma menina muito linda! – Elogiou Misato – Não acha que Kai diria o mesmo se estivesse aqui, Isamu??</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Não sei&#8230; Ele mudou tanto desde que&#8230; Desde que tudo aconteceu&#8230; – Respondeu Isamu entristecido</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Eu vou buscar o chá&#8230; A senhorita gostaria de ficar para jantar, Nick-sama?? – Perguntou a esposa mudando de assunto</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Seria um prazer, Misato-sama! – Respondeu Nick sorrindo</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Pouco antes do jantar Airi apareceu procurando por Nick. Airi e Misato pediram por favor que ela e ela assim o fez.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Depois de muito procurar, foi encontrar Sakurai-sensei sozinho em um dos quartos da casa rezando diante de um altar. A garota, mesmo sem querer, acabou espiando durante muito tempo através da porta entreaberta&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Pode entrar, Nick-sama&#8230; Ele vai gostar de vê-la aqui&#8230; – Disse o mestre, que há muito tempo havia se dado conta de que ela o observava</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Como sabia que eu estava aqui? – Perguntou envergonhada</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Ninjas são treinados para serem silenciosos, para serem um com o ambiente. E também para respeitarem o silêncio absoluto e saberem identificar qualquer perturbação nele. Eis aqui mais uma lição para você&#8230; – Explicou o mestre ainda de olhos fechados e em posição de oração</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Este era o quarto de Ryouji-sensei, não era? – Perguntou ela entrando e vendo a placa com o nome do rapaz no altar rodeado de incensos e flores – O senhor ainda não conseguiu superar&#8230; Imagino o quanto dói&#8230; – Comentou ajoelhando-se para rezar ao lado do mestre</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Não existe castigo maior para um homem, um pai, do que sepultar um filho. É contra o curso natural da vida que os mais jovens deixem este mundo primeiro. A sensação que tenho é de vazio, agora que uma das crianças que eu devia encaminhar e proteger desapareceu dos meus braços&#8230; – Desabafou Isamu deixando a emoção transparecer na voz – Não desejo essa dor nem ao meu pior inimigo&#8230; A senhorita não imagina o quanto é terrível&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Diante daquele desabafo Nick não conseguiu impedir que suas palavras fluíssem&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Sabe&#8230; Eu não sei como é perder um filho, mas sei como é ficar sem pai. É uma impressão de desamparo, como se a mão que estava lá para me segurar, os braços para onde eu podia sempre voltar tivessem sido roubados de mim. Ainda que seja natural que as árvores morram e as sementes fiquem, é um pedaço da origem que se vai, é uma estrela guia que se apaga. O senhor tem outro filho, não é? Não deixe que ele se torne um órfão como eu&#8230; Não, muito pior, um órfão de pai vivo&#8230; É triste demais&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Nicholle então se levantou para sair. Isamu permaneceu quieto; não que não a tivesse ouvido, pelo contrário, estava pensando no que ela dissera e reconheceu que estava deixando-se engolir pelo próprio sofrimento. Reparou em como a aluna se despira da própria dor em busca de algo reconfortante para lhe dizer. Sorriu para si mesmo ao perceber a mágica do destino: em um momento em que ele parecia não ter alguém a quem proteger, e de quem cuidar, surgiu em seu caminho uma pessoa que não tinha quem a protegesse nem cuidasse dela. E quando o destino proporciona tais circunstâncias, convém não ignorá-las&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Eu sempre quis uma filha menina, sabia? – Disse a tempo de pegar Nick na porta do quarto</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">É mesmo? Eu achei que com dois filhos homens no Exército o senhor já teria motivos de sobra para se orgulhar. – Respondeu Nick</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">A vida só me deu dois garotos, mas eu gostaria muito que houvesse existido uma menininha para dar um pouco mais de delicadeza e beleza à minha vida de guerreiro&#8230; – Continuou o mestre se levantando</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Qualquer menina gostaria de um pai como o senhor&#8230; – Comentou a garota</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">A senhorita gostaria?? – Perguntou ele abrindo a porta para que ambos saíssem</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Ela ficou surpresa com a pergunta, mas logo em seguida abriu um grande sorriso. A vida escreve cenas de alegria e dor; aproxima pessoas de tão longe e, na falta dos pais e filhos de sangue, sempre há os pais e filhos do coração.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><strong><em><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Seis meses depois</span></span></em></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Era um dia como outro qualquer, sem nada de muito especial. Yuan convidara Sakurai-sensei para o almoço, assim poderiam conversar&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Então, Isamu&#8230; O que me conta sobre minha neta?? – Perguntou Yuan dando um gole em seu copo de sake</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Ela certamente tem o sangue do Dragão correndo nas veias. Muito habilidosa, vai evoluir em pouco tempo e lhe trará muito orgulho&#8230; – Respondeu Isamu satisfeito – Entretanto&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Entretanto o quê?? – Quis saber o avô – Somos amigos, não minta para mim. Se Nick não tiver jeito para essa vida eu a mando de volta e poupamos ela e nós mesmos.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Não é isso, Yuan-sama, talento ela tem e muito. O que quero dizer é que nossa menina é muito sensível&#8230; – Explicou o mestre</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Por que diz isso?? – Questionou Yuan</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Eu a levei em algumas missões menores como o senhor havia mandado. Ela é ágil, silenciosa e sabe se disfarçar tão bem quanto a mãe, até de menino já se vestiu, mas&#8230; Percebi que após a euforia de entrar em ação ela se ressentia um pouco&#8230; – Explicou o mestre</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Quer dizer que ela se arrependia??</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Não. Nick-sama tem consciência de para que está sendo educada, apenas me preocupo quanto ao dia em que ela experimente uma situação mais extrema&#8230; – Ponderou Isamu</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Seja claro, Isamu. – Reclamou o avô impaciente e preocupado</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Preocupo-me quanto ao dia em que ela precise matar alguém. Nick-sama é jovem demais. Todos aqui começaram aos quinze anos de idade no mínimo; ela por ser sua herdeira iniciou mais cedo e agora, sem saber, ela é uma assassina e mal completou treze. – Lamentou o homem – É um fardo muito pesado e cruel para uma criança.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">O avô pensou alguns instantes, e então ordenou:</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Vamos resolver isso logo. Quero que a leve hoje à noite para a emboscada que armamos para Igarashi e seus homens na estrada para Hakone.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">O quê?! O senhor não prestou atenção no que eu disse, Yuan-sama?! – Questionou o mestre</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Por isso mesmo. Vamos descobrir de uma vez se minha neta consegue transpor a barreira do primeiro assassinato enquanto ainda há tempo de mandá-la de volta para casa. – Explicou Yuan</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">O senhor sabe e eu sei, que a primeira vítima não é a pior&#8230; E se ela enlouquecer, aí sim não haverá como ela viver longe de nós; terá que ficar aqui o resto da vida&#8230; – Comentou Isamu sério</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Mas em algum momento Nick precisa começar. E se eu a perder, tenha certeza de que cuidarei dela para sempre&#8230; – Garantiu o avô</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><strong><em><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Final de tarde&#8230;</span></span></em></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Dizem que o tempo voa quando nos divertimos. E isso é verdade, ao menos era para Nicholle, que encarava seus treinos, aulas de japonês, caligrafia, dança e tudo o mais como um grande divertimento. Já havia se passado mais de meio ano desde a morte de Ryouji e era fato que a convivência e o laço entre ela e Sakurai-sensei foram cruciais para que ele e ela superassem a dor e se tornassem mais fortes do que nunca.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Uma emboscada?? E o que vamos fazer quando pegarmos esse tal Igarashi e seu bando?? – Perguntou Nick amarrando a parte de cima do uniforme ninja – Finalmente me arranjaram um desses! – Comemorou feliz referindo-se à roupa que há muito ela queria usar</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Nós vamos&#8230; Neutralizá-los&#8230; – Respondeu Sakurai-sensei engolindo em seco</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">O senhor está estranho. Aconteceu alguma coisa?? – Questionou a aluna preocupada</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Não posso mentir para a senhorita. Por favor, me escute com atenção: essa não é uma missão qualquer. Quero que esteja preparada para o pior&#8230; – Disse o mestre um pouco ansioso</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">O senhor está me assustando, Sensei&#8230; – Respondeu a menina</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Não quero que a senhorita entre nisso sem saber os riscos que corre. É uma missão importante e perigosa&#8230; A senhorita pode morrer esta noite e para que isso não aconteça&#8230; Talvez a senhorita precise&#8230; – Estava ficando cada vez mais difícil para ele falar</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Precise&#8230;? – Perguntou ela já ansiosa também</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Matar. – Disse ele finalmente</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">O quê?! Eu?? Matar alguém?! – Questionou ela espantada</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Entenda: estamos lidando com gente da pior espécie, que mata pessoas, saqueia, pilha e destrói cidades. Os Tokugawa pediram a Yuan-sama que assassinasse o bando de Igarashi antes que eles aterrorizassem e dizimassem mais cidades e aldeias. A senhorita compreende, não é? Eles não hesitariam em assassinar a herdeira do pior inimigo deles com requintes de crueldade. Eu preciso que a senhorita esteja pronta para se defender. Não suportarei perder outra de minhas crianças, já me basta ter perdido Ryouji. – Explicou Isamu</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Nicholle ficou calada; não era fácil para uma garotinha se ver de repente cogitando a possibilidade de assassinar alguém, ainda que fosse um bandido desclassificado. Mas se era para isso que ela havia treinado desde que deixara a Inglaterra, era melhor que se acostumasse com a idéia&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Talvez esteja mesmo na hora de provar que o treinamento que o senhor e Ryouji-sensei me deram deu certo! – Disse sorrindo confiante – Não se preocupe, Sensei, se eu estiver em perigo, não vou hesitar em fazer o que deve ser feito!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Os ninjas designados para hoje estarão reunidos com seu avô daqui a pouco. Vamos jantar e nos divertir um pouco. Posso contar com a sua presença? – Convidou o mestre tentando descontrair</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Olhe para mim! Acha que eu, EU, perderia uma festa?!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">E de fato naquela noite Nick foi se reunir com seus companheiros ninjas na companhia de seu avô Yuan. Assim que chegou à porta, ouviu música e conversas e foi logo se animando.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Ah!! Aí está ela!! Entre, senhorita! – Disse Gaku-san, um dos ninjas, ao ver a garota atrás da criada que abrira a porta da sala</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Konbawa, shitsurei isshimasu&#8230; – Cumprimentou ela tímida entrando</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Fique à vontade, criança, a casa é sua! – Disse Yuan percebendo que a netinha estava tímida</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Então, Nick-sama, pronta para se divertir?! – Perguntou Gaku-san, o sake já estava deixando o homem bastante espirituoso</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Eu tenho treinado para isso desde que cheguei aqui, não é? – Devolveu a garota um pouco mais à vontade</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Ótima resposta!!! Ela tem carisma, Yuan-sama!! – Elogiou o ninja</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Eu sei que tem! – Concordou o avô que também estava bem alegre, leia-se embriagado</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Mas pode ficar tranqüila, hoje a senhorita não vai brigar, só vai brincar&#8230; A menos que alguém queira brigar, nesse caso a senhorita usa suas espadas para abrir alguns buracos nele! – Recomendou Gaku</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Nick-sama, quer conhecer seus companheiros de missão?? – Perguntou Sakurai-sensei segurando o riso</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Quero sim! – Respondeu a menina</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Bom&#8230; Esse que já está completamente bêbado é Gaku Namikiri&#8230; – Apresentou o mestre</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">É uma honra acompanhá-la em combate, senhorita! – Disse o homem virando mais um copo se sake</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">A honra é toda minha, Gaku-san! – Respondeu Nick sorrindo</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Aquele ali é Kyo Watanabe, ao lado está o filho dele, Hiroshi, depois vem Takuma Hasegawa&#8230; Continuou Isamu apresentando os homens presentes a quem a menina saudou com muito gosto</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Eis aqui uma das poucas coisas boas da prerrogativa de uma batalha realmente perigosa: os guerreiros sempre eram tratados como reis, afinal, sabe-se lá quantos deles voltariam. Yuan mandara dar uma pequena festa em sua própria casa, como era seu costume, e tendo sua neta como convidada e combatente a celebração ganhava mais brilho, ainda que por outro lado o avô estivesse nervoso como nunca estivera antes.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Tome, Nick-sama! Vai deixar a senhorita menos tensa na hora da diversão! – Disse Gaku-san quase jogando um copo cheio de sake no rosto da menina</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Mas eu não posso ficar bêbada agora!! – Negou a garota</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Escute o que ele diz, Nick-sama. Às vezes um pouquinho de sake ajuda a relaxar, ainda mais na primeira missão&#8230; – Explicou Sakurai-sensei – Só não precisa beber até cair como o Gaku-san aqui.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Eu nego! Até cair não!! – Protestou Gaku com a voz enrolada e o nariz vermelho e lustroso – Eu bebi só um pouquinho assim&#8230; – Argumentou mostrando a medida com os dedos</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Eu posso mesmo, Ojii-ue?? – Perguntou Nick ainda apreensiva</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Não só pode como deve! – Respondeu Yuan</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">A Obaba não vai gostar nada se souber que o senhor me deixou beber! – Riu a neta</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Mas quem disse que a Yume precisa saber?? Fica sendo nosso segredo, segredo de ninjas! – Respondeu o avô divertido. Chegava a ser surreal ver um homem austero e inexpressivo como o chefe da Hua Long japonesa tão embriagado e até perdendo um pouco a compostura</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Nesse caso&#8230; – Concordou a menina levando o copo à boca</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Tem que tomar numa virada só!!! – Avisou Gaku-san</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">O quê?!!! – Duvidou ela</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">São as regras, Nick-sama. Respire fundo e beba tudo. – Mandou Isamu contendo o riso</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Nicholle então virou o copo enquanto os demais companheiros gritavam encorajando-a Ao conseguir beber tudo, foi aplaudida com fervor!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Waaaaaaa!! Lembrem-me de nunca mais beber assim!!! – Disse a garota sentindo a garganta queimar e com o rosto mais vermelho que uma cereja</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-indent:-18pt;margin:0 0 0 18pt;"><span style="font-size:11pt;font-family:Symbol;"><span>-<span style="font:7pt &quot;">        </span></span></span><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">NICK-SAMA, NICK-SAMA, NICK-SAMA!!!!! – Clamavam os ninjas orgulhosos da façanha de sua companheirinha</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;">Mas infelizmente a festa não podia durar a noite inteira.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:11pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/insanityfair.wordpress.com/140/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/insanityfair.wordpress.com/140/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/insanityfair.wordpress.com/140/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/insanityfair.wordpress.com/140/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/insanityfair.wordpress.com/140/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/insanityfair.wordpress.com/140/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/insanityfair.wordpress.com/140/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/insanityfair.wordpress.com/140/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/insanityfair.wordpress.com/140/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/insanityfair.wordpress.com/140/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/insanityfair.wordpress.com/140/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/insanityfair.wordpress.com/140/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/insanityfair.wordpress.com/140/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/insanityfair.wordpress.com/140/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=140&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/10/nishi-no-tenshi-2%c2%b0-ato-battle-flower-parte-04/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/98ae49e6115d1c03c9257fcf1051af6f?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">Nicholle</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Youkai no Hime &#8211; Cap 04 &#8211; Other Way (Part 2)</title>
		<link>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/08/youkai-no-hime-cap-04-other-way-part-2/</link>
		<comments>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/08/youkai-no-hime-cap-04-other-way-part-2/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 08 Jan 2009 13:03:51 +0000</pubDate>
		<dc:creator>liareiko</dc:creator>
				<category><![CDATA[Reiko's Insanity]]></category>
		<category><![CDATA[Youkai no Hime]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://insanityfair.wordpress.com/?p=138</guid>
		<description><![CDATA[Naquela manhã, o major Winters foi ao local estipulado na carta.  Era um dos quiosques de enguias assadas, iguarias estranhas, porém muito saborosas, e apreciadas pelos estrangeiros.             — Então&#8230; é aqui que está se escondendo agora?             — Talvez&#8230;             — Sabe muito bem que no que depender da polícia, você está morto.             [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=138&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Naquela manhã, o major Winters foi ao local estipulado na carta.<span>  </span>Era um dos quiosques de enguias assadas, iguarias estranhas, porém muito saborosas, e apreciadas pelos estrangeiros. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Então&#8230; é aqui que está se escondendo agora?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Talvez&#8230; </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Sabe muito bem que no que depender da polícia, você está morto.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não é do interesse deles me ver morto agora, Winters. Não agora, pelo menos, em que estamos cooperando. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Qual o assunto que deseja tratar comigo?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Relaxe&#8230; Não quer um assado de enguia? Por minha conta.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Qual é exatamente o gosto disso&#8230;?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não pergunte tanto, meu caro Winters. Apenas saboreie e experimente o novo&#8230;<span>  </span>– Saboreando a iguaria.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Stephens, você é estranho.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Eu sei.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Você não sente nojo?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não. Deveria?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não são todos que conseguem comer enguias.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Frescuras do povo ignorante&#8230; Se está aqui, é para ser deleitado. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Logo, o assado terminou e Logan deixou o pagamento em cima do balcão. Gerard e Logan caminharam mais um pouco até chegarem numa casa. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Tadaima. (Estou de volta)</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah, irrasshaimasen, Rogan-sama! (Ah, seja bem vindo, Logan-sama!)</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span><span lang="ES-TRAD">— Ogenki desu ka, oba-san? </span>(Tudo bem, senhora?)</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah, okagesama de, genki de gozaru. Anata no tomodachi wa&#8230;.? (Ah, tudo bem, graças a Deus. E seu amigo é&#8230;?)</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah, sumimasen, oba-san. Watakushi wa Winters Gerard desu. Doozo yoroshiku onegai shimasu. (Ah, perdoe-me Oba-san. Sou Gerard Winters. É um prazer conhecê-la.) </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah, ware wa Hikarimoto Sumie de gozaru. Kochira koso yoroshiku onegai shimasu. (Ah, eu sou Sumie Hikarimoto. Também é um prazer conhece-lo.)</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Eetto&#8230; Oba-san, eu e meu amigo precisamos de uma sala. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah, perfeitamente, Rogan-sama. Por aqui, por favor&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">O local era iluminado por lanternas de papel, dava uma impressão ainda maior da longevidade do local. Logo, Gerard era convidado a entrar num salão, no último andar da casa, com uma mesa de centro e duas cadeiras. Tão logo se acomodaram nas cadeiras, sakê fora servido, juntamente com uma porção de sushis.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Stephens&#8230; o que significa tudo isso?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Minhas boas vindas, é lógico, o que mais seria?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Nunca sei o que posso esperar de você, Logan.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Isso é verdade. Mas sabe Winters&#8230; eu tenho algo que pode lhe ajudar e você tem algo que pode me ajudar.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Do que está falando?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Está aqui por causa das acusações acerca do famigerado&#8230;. Earl of Rubis, não é mesmo&#8230;?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Como&#8230;?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— E, eu imaginei que seria algo do tipo. – Tomando o sakê – O Conde não é flor que se cheire e está começando a me incomodar com aquele falso discurso&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Uma vez que descobriu minha missão, não vejo por que mentir a você. Sim, estou aqui no Japão em busca de Earl of Rubis. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Porém, algo me intriga&#8230; Por que justo um major da Marinha Americana estaria envolvido neste caso?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Gerard se cala diante da perspicácia do jardineiro. Logan continua a sorrir de seu jeito irritante, porém superior, quando a Oba-san serve uma barca de sashimis para eles, juntamente com uma porção de enguias assadas. Enquanto Logan saboreia os sashimis, Gerard prova da estranha iguaria. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— É realmente saboroso. – Diz o Major.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Eu lhe disse&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Mas&#8230; Ainda não se explicou, Logan. O que quer comigo?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— O que eu quero? Eu já lhe disse&#8230; Eu posso te ajudar e você pode me ajudar. Proponho um trato. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Um&#8230; trato? Que tipo de trato?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span><span lang="EN-US">— A Gentleman’s deal, of course. What else could it be?</span></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span lang="EN-US"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Fom you? Anything.</span></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span lang="EN-US"><span>            </span></span>— Está bem, já entendi, Major. Nada de enrolações com o senhor, não? Então, está bem, eu vou lhe ajudar a capturar o Earl of Rubis.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Por que vai me ajudar? O que vai ganhar com isso?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ora&#8230; não está claro? Eu quero a Princesa.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— A Princesa?? Está se referindo à&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Exatamente. Yokoyama Reiko. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Por quê? O que quer com a Princesa?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Exatamente o fato de ela ser a Princesa. Stevani casou-se com ela para que ele assumisse o posto de daimyo do feudo de Himeji, um grande produtor de Arroz e que possui uma pequena e considerável fortuna em diamantes. Porém, pelo fato de ele ser estrangeiro, não permitiram tal fato, e passaram o governo para uma outra família, de parentesco próximo com os Yokoyama, mas que não são os donos legítimos das terras. – Tomando o sakê – Eu pretendo tomar as terras de Himeji para mim. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Acaba de me dizer que os estrangeiros não podem se tornar governantes oficiais de uma região, então como pretende fazer isso?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ora, da mesma forma como sempre fiz&#8230; com miai. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Miai??? Pretende se casar com ela?? Não estou entendendo onde quer chegar.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não pretendo me casar com ela. Mas sim&#8230; Uma outra idéiazinha que me ocorreu no momento&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Logan! – O Major levanta-se exaltado – Desde o início&#8230;!!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Se eu já sabia? Sim, eu já tinha algumas peças montadas deste imenso quebra-cabeça.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Mas como&#8230;?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Tudo no seu devido tempo, meu caro Major. Agora&#8230; Faça a sua parte&#8230; Que eu faço a minha. Estamos entendidos?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Sim Logan, eu já entendi. Não me trate como um dos seus subordinados.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Que bom então que somos amigos, meu caro Winters. Não queira que eu seja seu inimigo. Agora&#8230; – Levantando-se – Preciso tratar de um assunto no Templo de Inari. Fique à vontade, chamei alguém para lhe fazer companhia&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Nisso, a porta se abre e Tenshi entra no recinto. Ela curva-se ao ver os dois senhores e se desculpa:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Por favor, queiram me desculpar&#8230; Temo estar atrasada para a reunião&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não se preocupe meu querido Anjo do Oeste&#8230; Você chegou na hora certa. Por favor, queira explicar ao nosso mais novo colaborador os próximos passos. Eu a verei em breve&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Por favor, Logan-sama&#8230; “Fique bem”.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Obrigado Anjo&#8230; “Que Deus esteja sempre olhando por nós”.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Logan vai embora, acertando a conta com a Oba-san. Ela, ao entregar o recibo, entrega com uma pequena dobra na ponta direita, e Logan brinca:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Parece que está com uma “orelha de burro” aqui na ponta, Oba-san&#8230; ^^</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Oh&#8230;!!! É verdade&#8230; Perdoe essa velha distraída&#8230; ohohohohoh&#8230;!!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Está tudo bem, Oba-san, afinal&#8230; Isso é só para fins de consulta, não é mesmo&#8230;?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Se desejar que eu faça outro para você&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Não há necessidade Oba-san. Apenas&#8230; Cuide bem de meus amigos, sim?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Como desejar, Logan sama&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Muito agradecido Oba-san.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Logan sai do recinto e segue para o Templo de Inari. Lá, Souji finalmente terminou de cuidar dos jardins do templo:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah&#8230; Terminei! </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— O senhor fez um ótimo trabalho! ^^ &#8211; Diz Katsumi, com um largo sorriso – O senhor aceitaria um chá como agradecimento?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah, muito obrigado Katsumi-san, isso seria de muito bom grado!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah!! ^^ Por favor, sirva-se Souji-kun!! ^^</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Obrigado&#8230; Katsumi-san. ^^</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Souji tomava o chá devagar, e a manga de seu gi mostra alguns machucados em seus braços. Katsumi pergunta-se o que era aquilo&#8230;</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah&#8230; Obrigado pelo chá&#8230; Estava realmente muito saboroso. – Agradece com um sorriso.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Por&#8230; por nada&#8230; – Um pouco corada. – Ah!!! Obrigada pela ajuda, Souji-kun!!! – Entrega a ele um pacotinho – Aqui está o seu pagamento pelo serviço. Não é muito, mas&#8230; é o que eu posso oferecer&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Por favor&#8230; Não precisa&#8230; – Fecha o pacotinho nas mãos dela – O fato de eu poder estar aqui&#8230; Oferecendo essas flores à Inari-sama&#8230; Já é o bastante para mim. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Souji vê a carruagem negra de Logan se aproximar e levanta-se num pulo. Logo, a carruagem encostou e Logan o chama para dentro dela. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ahn&#8230; Até logo, Katsumi-san. – E entra na carruagem. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Até&#8230; logo&#8230; Ah!!! Souji-kun!!!!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— &#8230;?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Katsumi solta os cabelos e lhe entrega o laço que estava amarrando-os. Souji sorri e agradece:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Obrigado&#8230; ^^ Usá-los-ei para prender os meus cabelos também. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Mas&#8230; eles são cor-de-rosa&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ah&#8230; Não tem&#8230; problema&#8230; Até logo!!</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Soujirou entra na carruagem e Logan lhe diz, com seu tom frio de voz:</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Está atrasado.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Perdoe-me meu senhor.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Que não se repita. Está pronto para a sua missão&#8230; Yami?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Sim senhor.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Ótimo. Se quiser&#8230; Pode deixá-la sobreviver. Porém&#8230; Não sei até quando ire permitir que se aproxime&#8230;</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Senhor&#8230;?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Você vai se casar, Okamura. Em breve.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— &#8230;.Sim senhor. Mas se me permite&#8230; quem será minha noiva?</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span>            </span>— Uma princesa Souji. Assim como você sempre quis&#8230;</span></span></p>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/insanityfair.wordpress.com/138/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/insanityfair.wordpress.com/138/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/insanityfair.wordpress.com/138/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/insanityfair.wordpress.com/138/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/insanityfair.wordpress.com/138/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/insanityfair.wordpress.com/138/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/insanityfair.wordpress.com/138/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/insanityfair.wordpress.com/138/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/insanityfair.wordpress.com/138/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/insanityfair.wordpress.com/138/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/insanityfair.wordpress.com/138/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/insanityfair.wordpress.com/138/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/insanityfair.wordpress.com/138/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/insanityfair.wordpress.com/138/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=138&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/08/youkai-no-hime-cap-04-other-way-part-2/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>3</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/fc3550cc669c8f86c3fd509cf776fb8f?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">liareiko</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Quick post</title>
		<link>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/07/quick-post/</link>
		<comments>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/07/quick-post/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 07 Jan 2009 14:27:26 +0000</pubDate>
		<dc:creator>milamargarina</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>
		<category><![CDATA[capitulo 05]]></category>
		<category><![CDATA[Dominique]]></category>
		<category><![CDATA[Eleanor]]></category>
		<category><![CDATA[especial]]></category>
		<category><![CDATA[Raposa Mafiosa]]></category>
		<category><![CDATA[Spoiler]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/07/quick-post/</guid>
		<description><![CDATA[Oi pessoal! Feliz 2009 e tudo mais akilo que desejamos para nós mesmas XD Como hoje é o meu dia resolvi dar uma prévia do que talvez esteja no ar hoje à noite&#8230; ou quem sabe amanhã&#8230;ou depois&#8230; Enfim&#8230; em janeiro vamos ter (ou pelo menos eu) alguns especiais e quem sabe neste anos poderemso [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=137&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Oi pessoal! Feliz 2009 e tudo mais akilo que desejamos para nós mesmas XD</p>
<p>Como hoje é o meu dia resolvi dar uma prévia do que talvez esteja no ar hoje à noite&#8230; ou quem sabe amanhã&#8230;ou depois&#8230; Enfim&#8230; em janeiro vamos ter (ou pelo menos eu) alguns especiais e quem sabe neste anos poderemso ter novidades^^-  Espero que tenham tido boas festas! e<br />
aguardem!</p>
<p>SPOILER</p>
<p>Raposa Mafiosa &#8211; Capítulo 05: Brothers And Sisters</p>
<p>&#8220;Então ele tem uma família&#8230;&#8221; pensava Dominique largada na poltrona de casa. Depois da grande surpresa de Marcello ter finalmente acordado, Dominique não pensava em outra coisa senão o que fazer agora que ele acordou. E apesar do laptop em cima da mesinha a encarar furiosamente dizendo &#8220;Você tem um porrada de trabalhos para entregar!!!!&#8221;, ela o ignorava conscientemente. </p>
<p>Seu dilema agora era o que fazer com um paciente acordado&#8230; Ainda mais um que ela adoraria estudar o caso enquanto estudante de medicina. Mas como uma jornalista investigativa com consciência social ela pretendia localizar a família dele e deixar aos cuidados da mesma. </p>
<p>- Hunf&#8230; eu localizo a família dos outros, mas a minha tenta me matar¬¬&#8221; &#8211; pensou alto.</p>
<p>Como se tivesse ouvido a reclamação da dona o computador que linha desligado a tela , liga de novo e mostra justamente a imagem congelada de Eleanor na moto. Os cabelos longos e ruivos tingidos chicoteando o ar. sob o capacete, Dominique podia imaginar o sorriso sádico da irmã que tanto adorava, e agora não podiam nem conviver.</p>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/insanityfair.wordpress.com/137/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/insanityfair.wordpress.com/137/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/insanityfair.wordpress.com/137/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/insanityfair.wordpress.com/137/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/insanityfair.wordpress.com/137/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/insanityfair.wordpress.com/137/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/insanityfair.wordpress.com/137/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/insanityfair.wordpress.com/137/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/insanityfair.wordpress.com/137/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/insanityfair.wordpress.com/137/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/insanityfair.wordpress.com/137/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/insanityfair.wordpress.com/137/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/insanityfair.wordpress.com/137/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/insanityfair.wordpress.com/137/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=insanityfair.wordpress.com&amp;blog=4689386&amp;post=137&amp;subd=insanityfair&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://insanityfair.wordpress.com/2009/01/07/quick-post/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/735b64813ea3f9630b57ee1a6cee3171?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">milamargarina</media:title>
		</media:content>
	</item>
	</channel>
</rss>
